2 Gouden Mandjes en een 3e op komst

11 december 2017 09:08

Vraagt u zich wel eens af hoe het nou gaat met de hondjes die geadopteerd zijn? In onze rubriek "Mijn Gouden Mandje" ziet u hoe het met de GINN hondjes gaat. Wilt u ook vertellen hoe het met uw pas geadopteerde lieve langneus gaat? Stuur dan uw verhaal (foto's zeer welkom!) onder vermelding van "Mijn Gouden Mandje" naar: info@greyhoundsinnood.nl. We plaatsen ze dan in volgorde van binnenkomst, zodra er ruimte is op de site.

Vandaag: 2 Gouden Mandjes en een 3e op komst

Mijn liefde voor greyhounds ontstond in 1994 tijdens mijn zoektocht naar een asielhond. Daar zag ik voor het eerst een greyhound en ik was op slag verkocht door de schoonheid van deze hond. Ze was gevonden en men wist dat ze van een kamp kwam en voor de stroperij was gebruikt. Ik kon haar zelfs niet op proef meenemen gezien mijn poezen die ik destijds had. Deze hond is goed terecht gekomen dankzij bemiddeling door de Nederlandse Greyhoundclub. Een jaar later was het zover: een ongewenste en sterk verwaarloosde greyhound reu van 12 maanden jong van een Nederlandse baan kruiste mijn pad. Ik had toen geen idee wat zich in het buitenland afspeelde.  Hij is mijn grote vriend geweest gedurende 13 jaar. Toen kwam ik al snel in aanraking met de Spaanse situatie van de galgo’s, podenco’s en Ierse greyhounds op de Spaanse renbanen. Vervolgens ben ik ook verzeild geraakt in de Ierse ellende en die heeft me nooit meer losgelaten, resulterend in een roedel van galgo’s, greyhounds, podenco’s, een Ierse whippet en sinds vorig jaar een Ierse lurcher. Hierbij heb ik altijd de voorkeur voor de oudere honden.

Vorig jaar werd het pijnlijk duidelijk dat er een groot verlies zou aankomen door stijgende leeftijden met gezondheidsproblemen. Dankzij goede begeleiding van mijn dierenarts hebben deze drie honden nog lang van hun leven mogen genieten. Dit voorjaar sloeg de rampspoed toe: in mei verloor ik in 18 dagen drie honden, van wie één totaal onverwachts. Mijn oude whippetje overleed in oktober jongstleden.

Na jaren van een grote roedel om me heen, had ik me ervan overtuigd dat het wat minder kon. Maar een bijna halvering van mijn clubje was me te veel in zo’n korte tijd. Een grote zwarte reu om me heen dat staat voor mij al jaren vast: een ode aan mijn eerste greyhound. Nadat mijn grote dierbare reu in mei overleed, ben ik gaan kijken op de site van GINN en werd geraakt door ene Buddy ….. Ik heb zijn stamboom opgezocht op www.Greyhound-Data.com en hij blijkt het kleine neefje van mijn overleden reu te zijn. Die keuze stond vast! Ik heb contact opgenomen met de regioconsulente en zij wist te vertellen dat er de week daarna een transport zou komen vanuit Ierland. GINN heeft alle zeilen bijgezet om hem mee te krijgen. En dat is gelukt! In juni heb ik hem kunnen omarmen in Maastricht. Hij is geweldig en zo, zo mooi met een karakter van goud. Buddy heeft de toevoeging van Joe gekregen, mijn ode aan zijn grote oom. Hij heeft de eerste drie weken in de berging geslapen, met de deur open naar de woonkamer. Daar voelde hij zich veilig en van lieverlee kwam hij verder de kamer in en ligt af en toe op de bank. Hij prefereert een mand. Hij is blij met zijn roedelgenoten en geniet van alles. Hij is heel komisch en het is maar goed dat hij beheerst blij kan zijn gezien zijn enorme kracht door een prachtig gespierd lijf.

Na Buddy Joe’s inburgering begon het gevoel bij mij de kop op te steken van een eerdere adoptie van twee greyhounds tegelijkertijd in 2008: destijds mijn tweede zwarte reu en een bonte teef, Eefje. Zij is in 2014 overleden. Dit gevoel kreeg de overhand en heeft geresulteerd in de adoptie van mijn bonte teef Tate, nauw verwant aan Buddy Joe en mijn overleden greyhounds. September jl. heb ik haar in Ospel in mijn hart gesloten. Wederom een schoonheid met een grandioos karakter. Verbleef Buddy Joe drie weken in de berging, Tate lag binnen een uur op de bank en ligt nauwelijks in een mand. Mijn honden accepteren elkaar probleemloos. Een goed voorbereide introductie vormt hiervoor de basis.

Mijn whippet heb ik destijds in 2012 op eigen initiatief in Ierland van de spuit weten te redden. Ze bevond zich in een dogpound nadat ze als zwerver was gevonden. Dit dametje is ongeveer 14 à 15 jaar geworden en heeft veel voor me betekend. Na haar overlijden zag ik Millie op de adoptiesite…. Bij navraag bleek ook zij een verleden te hebben van te zijn gedumpt met daarna het geluk te worden gevonden. Millie is een lurcher. Uiteindelijk besloten om voor dit mooie meisje te kiezen en ik kan haar al weldra verwelkomen! Jas, riem en halsband liggen al klaar! Wordt vervolgd šŸ˜‰

Groetjes, Erna 

 

Reageer!

GINN behoudt zich het recht voor om ongepaste reacties aan te passen of te verwijderen. Anonieme reacties worden niet geplaatst.

10 maanden geleden geplaatst door Tania Ekkerink

Ja Erna! Jou liefde voor je honden is heel duidelijk!
Heel veel geluk!!!!

10 maanden geleden geplaatst door reinhilde liesenborgs

ik vind het prachtig wat jij al hebt gedaan voor al de honden, ik heb een greyhound brindle gehad, ze is ziek geworden, hield zich echt sterk zodat we niet eens aan haar gedrag zagen dat ze ziek was, op 1 december jongstleden hebben we haar moeten laten inslapen, ze betekende alles voor mij, indy leeft verder in mij, ik zou graag nog een greyhound adopteren, maar weet niet of ik dit nu al aankan, indy is er overal voor mij, ik wil de honden echt en mooi gouden mandje geven voor al de resterende jaren, hopelijk heel vele nog, ik vind het heel prachtig wat jij hebt gedaan, ik heb heel veel respect voor u, een hond is ook zo eerlijk en je hebt er zoveel vriendschap van zelfs respect, ik wens je nog prettige kerst en nieuwjaarsdagen, groetjes reinhilde

10 maanden geleden geplaatst door Pauline giesen

Wat een prachtig verhaal, de honden komen in gouden mandjes en worden met veel liefde verzorgd.
Veel geluk!