Foto van de dag - Lana

07 mei 2017 18:58

Hier plaatsen we de foto van de dag. We zoeken guitige, ondeugende of gewoon lieve foto's. U heeft er vast stapels liggen. Stuur ze op naar info@greyhoundsinnood.nl onder vermelding van "Foto van de dag" en wij plaatsen ze graag. U kunt klikken op de foto rechts om deze te vergroten.

Vandaag: Lana

Ik ging naar Nederweert (vanuit Almelo) voor een andere hond (die had ik uitgekozen) maar het bleek dat die niet was meegekomen met het Scooby transport. En  ja, wat moet je dan, weer naar huis zonder hond?

Dus ik mocht een hond uitzoeken van degenen die er waren en dat is Lana geworden. Die lag met nog een galgootje samen in een mand waar er eigenlijk maar 1 in paste. Ze was zó bang dat ze naar het kantoortje gedragen moest worden. Maar buiten sprong ze meteen in de auto en heeft de hele weg naar huis liggen slapen.

Helaas heb ik haar maar 5 jaar mogen verzorgen, toen gaven haar nieren het helemaal op. Wat ik het laatste half jaar allemaal niet heb verzonnen om haar toch maar te laten eten. Van biefstuk tot schapenvlees en alles daar tussenin. Zelfs tubes 'astronautenvoer'. Kocht ook druppels voor de nieren van dr. Vogel en die hebben haar het laatste half jaar op de been gehouden. Haar bloedwaarden waren zooo slecht dat de dierenarts steeds verwonderd was dat ze nog niet dood was. Pas veel later heb ik haar gezegd dat ik Lana druppels van dr. Vogel voor de nieren gaf.

Op 14 jan. 2008 lag ze te piepen van de heel erge pijn (daarvoor nooit een kik gegeven), toen heb ik de dierenambulance laten komen en zijn we naar de dierenarts van dienst (het was op een zondag) gegaan, die heeft haar laten inslapen. Vreselijk was het. De dierenarts zei op een bepaald moment “Nu hoort ze u niet meer”, maar dat was niet waar, want toen ik haar over haar kopje streek en zei “Laantje, Laantje”,  bewogen haar oogleden. Tja, dat zijn dingen die je nooit vergeet.

Toen ik haar een jaar had en dacht nu kan het wel, heb ik haar in het park losgelaten, dat vond ze geweldig, heerlijk rondrennen. Maar toen ik haar riep en ze vlak bij mij was, viel ze opeens gillend neer. Ze gilde zo hard dat de mensen bleven staan kijken, want het was een mooie zondagmiddag dus veel wandelaars. Ik dacht dat ze een spier gescheurd, verrekt of wat dan ook had. Dus ik naar haar toe, aangelijnd en er was niets aan de hand. Ze was in Spanje een stropershond dus het enige dat ik kan bedenken is, dat ze enorm geslagen/getrapt werd als ze 'bij de baas' kwam en zich dat herinnerde. Het heeft dus even geduurd voordat ik haar weer losliet, want ik was vreselijk bang dat ze weer zou gaan gillen. Maar gelukkig is het nooit meer voorgekomen.

Toen ze pas bij mij was werd ze helemaal dol als ze een konijntje zag maar in later jaren liepen de konijntjes gewoon 10 meter bij haar vandaan op het pad, ze gaf er totaal niet meer om.

Nou het is een lang verhaal geworden, maar ik hoop dat u dat niet erg vindt. De foto in het park met haar jasje aan heb ik 1 dag voordat ze stierf, genomen. Had geen idee dat ze er de volgende dag niet meer zou zijn.

Ik heb Lana beloofd dat ik t.z.t. een soortgenootje van haar uit Spanje zou adopteren en die belofte heb ik gehouden, zaterdag is Lolita in Nederland gearriveerd en ik hoop haar eind volgende maand in mijn armen te kunnen sluiten.

Maja

 

Reageer!

GINN behoudt zich het recht voor om ongepaste reacties aan te passen of te verwijderen. Anonieme reacties worden niet geplaatst.

Ongeveer één maand geleden geplaatst door Maja

Hallo Hannie,
Nee, ik heb niet bewust gewacht maar dat is gewoon zo gegaan. Had samen met Lana ook een Jack Russeltje Jimmy (die er al lang voor Lana was) en later een kruising Whippet: Danny. Jimmy is overleden toen hij 13 was, sinds 2 jaar heb ik er een Podencootje Saartje bij dus Danny en Saartje waren mijn laatste 2 hondjes. Danny is 6 weken geleden plotseling overleden en ook Saartje mist hem heel erg. Ze is op dit moment echt een heel triest hondje. Daarom dacht ik 'nog 1x een galgo'.

Jos, Henrie, dank voor je lieve woorden. Ja 5 jaar is veel te kort, ik had haar zo graag nog veel langer van haar goede leventje laten genieten na alle ellende in Spanje. Het heeft niet zo mogen zijn..

Hoeveel honden hebben jullie dan straks; 4? En allemaal galgo's? Geweldig lijkt me dat hoor maar helaas kan ik niet meer dan 2 honden houden, mijn huisje is niet zo groot en ik ben alleen (weduwe) èn geen 18 meer, dus ik zie me geen 4 galgo's uitlaten :-).

lieve groet,
Maja

Ongeveer één maand geleden geplaatst door Jos nuijten

Lieve maja, het verhaal was niet lang maar vanuit het hart geschreven
Lana heeft een heerlijk gouden mand bij je gehad en ja jammer maar zo kort. Maar wij hebben sinds 7 weken Gigi uit Spanje en een tweede komt, is al besproken
En ik weet dat je de belofte aan Lana na zal komen en dat Lana vanuit de hemelse wei heerlijk over jouw schouder mee kijkt
Heel veel sterkte met het verlies
Gr Jos Henrie Phantom en gigi

Ongeveer één maand geleden geplaatst door Hannie & Arno

Maja, ik heb je verhaal gelezen.
Prachtig en idd maar 5 jaren is kort.
Heb je bewust gewacht na Lana met het nemen van een andere hond?

Lieve groet
Hannie
pootje van Violeta