Galgo Chiper/DJ

15 oktober 2010 10:06

15 oktober 2010, update

Hallo Galgo vrienden,
Kennen jullie mij nog, dat extreem angstige en zwaar verwaarloosde manneke uit Spanje, Chiper en later DJ genoemd.

Jullie haalden mij uit Spanje om mij nog een laatste kans te geven en ik, ik was zo moe van alle ellende dat ik die kans niet meer wilde.
Ik was al het vertrouwen in zowel mens als dier hier op aarde al heel lang kwijt en Ik bleef liever wachten in mijn mand tot de hondenhemel voor mij openging.

Iedereen die in mijn buurt kwam keek ik dan ook argwanend aan wachtend op het volgende pak slaag en was het gelukkigst als ik sliep veilig in het donker. Het liefst at ik ook niet meer.

Maar ja, Astrid uit Balkbrug gaf de moed niet op en heeft toen een noodoproep geplaatst en kwam ik terecht bij mijn pleegouders.
Die stelde vanaf dag 1 een gezamenlijke doelstelling: Jij (ik dus) wordt binnen een jaar weer hond en niemand gaat jou meer pijn doen.
Concreet en simpel.

Ja me hoela ik geloofde daar helemaal niks van, het vervolg van die doelstelling lezen jullie in eerdere berichten.
En nu 6 maanden later ga ik jullie iets ONGELOFELIJKS en FANTASTISCH vertellen.....
DE DOELSTELLING IS GESLAAGD!

Niemand kan meer aan mij zien dat ik een abnormaal leven geleid heb, ik kan alles wat mijn "gewone" broers ook kunnen.
Ik kan schooien, rennen, spelen met andere honden, buiten in het bos loslopen, en echt genieten van eten, soms wat afwachtend maar goed dat is mijn normale broer ook.

Ik ben zelfs heel decadent naar de orthodontist geweest en 6 tanden en kiezen laten trekken. 
Kortom ik ben weer HOND!
Dat zijn natuurlijk allemaal mooie woorden, ik zou zelf ook zo iets hebben van eerst zien dan geloven.

Nou dat kan!.. en kijk vooral naar mijn staart.

 

Iedereen die zich inzet voor mijn soortgenoten, ga vooral door met het goede werk en laat mij in deze een voorbeeld zijn!

 


18 juli 2010, update

Een dik, vet nogmaals dik compliment voor de mensen die DJ in de opvang hebben!!!
wat een verschil !
Ik heb DJ gezien op de dag dat hij aankwam in Lommel... en mijn hart brak toen ik hem zag.
Had nog nooit zo'n hoopje ellende gezien, geen levenslust in zijn ogen en wat was ie mager!!
Dit hondje had alles al opgegeven en liet alles over zich heen komen..

Wat een verschil zie ik nu in zijn ogen bij de update!! Ik heb het met tranen in mijn ogen gelezen...
Hij straalt en je ziet een hele andere blik in zijn ogen nu!!
En dan nog zeker met het verhaal erbij, dat hij geniet van worst en spel met andere honden.

Wie had dat nu verwacht, je zegt het goed dat hij het zelf moet doen, maar de juiste begeleiding in deze is echt van levensbelang!!
Jullie hebben fantastisch werk gedaan en DJ zijn levensvreugde weer terug gegeven, alle hulde voor jullie!!!
Jullie hebben echt een hond gered!!

groetjes Arla
Scooby Mix Holland


13 juli 2010 nieuwe update DJ (Chiper)

Hallo vrienden,

Het is al weer een tijdje geleden, dus wordt het hoog tijd om het wel en wee van onze makker met jullie te delen.
DJ....(oftewel CHIPER)

Wat hebben we inmiddels vaak gehoord van mensen, dat ze het zo goed vinden dat we een hond in de opvang hebben. Dat we goed werk doen etc.
We krijgen regelmatig de vraag hoe het met onze reïntegratie hond gaat.
Uiteraard best aardig om te horen.
Maar weet je wat écht ontroerend en ongelofelijk is....en leuker dan welke geweldige wereldbekerfinale of goede speelfilm?
Het dagelijks meemaken van het langzame herstel van zo'n beschadigde hond.
Een geweldige ervaring die we iedereen aan kunnen raden!

Weten jullie nog,
DJ kwam bij ons binnen als een zeer verzwakt, ontzettend bang en getraumatiseerd ventje.
Hij stak zijn koppie onder de deken van zijn mand om maar niemand aan te hoeven kijken, dagen lang.
Hij kwam zijn mand niet uit en moest bijna in elke stap begeleid worden om zijn behoefte buiten te gaan doen.
Je kon een plak worst op zijn neus leggen, hij at het niet, at alleen uit zijn bak als wij er niet waren.
Zijn spieren waren sterk verzwakt en hij zwalkte stoïcijns over straat waarbij hij wel ervoor zorgde, dat er ruim een meter afstand bleef tussen hem aan de lijn en ons.
Levend in een soort roes en uiterst afwezig trok de wereld aan hem voorbij.

Wat een leven moet dat manneke gehad hebben.
Uiteraard mocht hij een paar weken acclimatiseren en hebben we ons wel eens af gevraagd of dit wel goed ging komen, want het was niet best tussen zijn oren.
Wij hadden in elk geval nog nooit zo'n angstige, schichtige, schrikachtige en vluchtgevaarlijke hond gezien.

Omdat het hier geen rusthuis voor bejaarde honden is en al helemaal als je niet bejaard bent, zijn we hem gaan behandelen als hond.
Er is namelijk een tijd van zielig zijn en er is een tijd van de handen uit de mouwen.
We zijn geestelijk hard voor hem geweest. Uit je mand en verplicht deel nemen aan de gezinsactiviteiten, inclusief de knuffelmomenten.
Mond open en eten die plak worst, net zo lang tot je het lekker gaat vinden.
Wat vond hij die aandacht eng en heeft ie de worst vaak uitgespuwd, maar ja elk herstel is nu eenmaal moeilijk.
En wil je herstellen en weer een leuk leven hebben, dan moet je nu eenmaal stappen zetten en af en toe bij twijfel een duwtje de goede kant op krijgen.

Stapje voor stapje zie je dan zo'n ventje weer het bewustzijn van de wereld om hem heen krijgen.
Kijkt je steeds vaker aan en neemt heel voorzichtig zijn eerste hap worst uit je hand.
Je ziet hem bijna denken: 'Waar blijft nu dat pak slaag', wat maar steeds niet komt.

Het is zo geweldig om die stappen te zien en hem heel langzaam weer terug hond te zien worden.
Het lijkt de laatste weken in een treinvaart te gaan met de ontwikkeling terug naar hond.
Hij vertrouwt ons volledig en waant zich veilig in onze omgeving, zeker binnen in huis.
Was hij in het begin als de dood voor de man des huizes, nu is het zijn beste maatje en zoekt hem juist altijd op.
Hij schooit om worst en weet precies waar die worst zich bevindt.
Komt gerust naar de huiskamer en kruipt uit zich zelf heerlijk naast je op de bank.
Kwispelt met zijn staart.
Kan ongelofelijk genieten van een bullepees die hij dan ook achter elkaar wegwerkt en van de opwinding ligt te hijgen.
Speelt, ja speelt met de andere honden in huis.
Heeft een haat-liefde verhouding met de Jack Russel, ze kunnen niet met en niet zonder elkaar.
Luistert naar zijn naam.
Kent het commando "hier" uitstekend, kortom een inburgeringscursus is geen noodzaak.
Begint zelfs te trekken aan de riem.
Maakt zeer geregeld een kleine sprint en vreugdesprongetjes aan de lijn, snuffelt het liefst aan elke boom.
En zijn spiermassa neemt zienderogen toe.
Als je niet oplet is je sorbet geen sorbet meer, maar een leeg glas met afdrukken van een Galgo neus op z'n retour.

Kortom hij gedraagt zich steeds vaker als een gewone hond.
En natuurlijk is hij er nog niet en heeft hij zijn terugvallen, maar de stappen vooruit blijft hij maar maken en worden steeds groter.
Ons doel is bereikt als DJ over een paar maanden gewoon los kan lopen in het bos en zijn energie kan verbruiken aan het ravotten met z'n maatjes hier.

En wij? Wij genieten van elke stap vooruit en kunnen helemaal dubbel liggen als hij weer iets onverwachts doet, wat voor een "normale" hond zo gewoon is.
We krijgen nu regelmatig de vraag waar die reïntegratie hond gebleven is, als we dan vertellen dat hij naast ons staat geloven mensen dat vaak niet.
Dat zijn de complimenten waar we op gehoopt hebben.
En uiteindelijk...... iedereen kan je in het leven helpen, adviseren, of een warme mand geven...
MAAR verwerken en je angst overwinnen moet DJ uiteindelijk ZELF doen...

Kortom alle hulde, een diepe buiging en een heel groot compliment van ons aan deze top hond, ga zo door DJ.

Echt geweldig!!!..... om dit te mogen doen.


9 juni 2010 nieuwe update DJ (Chiper)

Hallo vrienden,

Even een teken van leven.
Mijn baasjes moesten zo nodig een weekje op vakantie, dus heb ik gelogeerd in Balkbrug bij mijn vriendin Astrid. Ze vonden het beter dat ik daar verbleef, omdat ze mij daar kennen en precies weten wat een Galgo als ik nodig heb.
Dat was natuurlijk hartstikke leuk, om elkaar na twee maanden weer te zien, alhoewel ze me in eerste instantie helemaal niet herkende. Snap ook niet zo goed waarom, ze hadden het over een vermagerde, zielige, introverte en zeer angstige hond. Nou dat ben ik natuurlijk niet.

Ik heb het samen met mijn broers erg naar mijn zin gehad. Maar ja, je gaat je toch hechten aan die twee baasjes, dus ik was ook weer blij dat ik thuis was.

Vandaag ben ik mee geweest varen, weet niet helemaal wat het is maar met zo'n rubber ding over het zand rijden vond ik prachtig.
Mijn baas wilde naar een eiland om mij daar te leren om los te lopen en dat was echt heel leuk! Vooral die worst!

Toen we thuis kwamen en uitstapten, was mijn bazin met de buurvrouw aan het praten, ik wilde wel eens lopen over dat gekke zand, zie foto het glinstert zelfs.

Maar wat denk je......is het een hele grote diepe DRINKBAK!!!
Ik ging helemaal koppie onder en was kledder nat.......dat doe ik dus nooit meer......glinsterend zand ja ja WATER!!! zal je bedoelen.

En zo zie je maar, elke dag leer ik weer dingen. Alhoewel ze soms erg nat zijn.
Nou ik ga snel opdrogen in de zon,

Greetz DJ


18 april 2010 nieuwe update DJ (Chiper)

Hij doet het echt geweldig, begint steeds meer te ontdekken en vertoont wat minder vluchtgedrag.
Het lijkt of hij zich meer open stelt voor zijn omgeving en daar meer van mee krijgt.
Liep hij in het begin als een zombie mee, nu reageert hij overal op. Veelal angstig maar toch.
Hij gaat helemaal op in ons gezin en zijn beslommeringen.
DJ weet precies wanneer het moment van uitlaten is, zodra we de riemen pakken staat hij op en loopt naar de voordeur.

By the way is hij van af dag een zindelijk.
Zij motoriek word ook beter, liep hij in het begin als een dressuur paard op concours zijn poten overdreven hoog opgooiend, nu loopt hij steeds meer ontspannen te wandelen.
Ook weet hij inmiddels de weg naar huis te vinden. Hij gaat graag mee wandelen, maar de terugweg is wel zijn meest favoriete stukje en loopt bijna trekkend voorop.
Obstakels onderweg zijn soms nog wel een belemmering, hij kan echt stil gaan staan indien er een bromfiets geparkeerd staat.

Hij eet nog steeds heel moeilijk uit de hand maar langzaam krijgen wij ook in de gaten wat voor hem onweerstaanbaar is.
Zo kan hij echt genieten van een pens staafje en gaat hij helemaal uit zijn dak voor ijs met slagroom.
Indien hij de kans zou krijgen steelt ie dat zelfs van tafel.
Zijn normale voer nuttigt hij wanneer hij daar trek in heeft, onze aanwezigheid stoort hem niet meer.
Indien hij in de huiskamer ligt en wij richting keuken gaan duurt het niet lang alvorens we gestommel horen en hij polshoogte komt nemen.
Kortom heeft hij nog een lange weg te gaan maar zien we dagelijks verbetering, waarbij we maar denken 3 passen vooruit en 2 terug.

Groetjes van ons allen.


10 april 2010 nieuwe update DJ (Chiper)

Hoi allemaal,

Ik moet jullie zeggen dat mijn gastoudergezin erg lief voor mij is. Heel langzaam ga ik die twee vreemde mensen een beetje begrijpen. Ik versta natuurlijk geen Nederlands maar die plakken worst die ik veelvuldig krijg maakt alles een stuk makkelijker.

Ik ga geregeld met ze wandelen, tja door mijn verleden ben ik wat angstig maar als ik dan erg bang ben durf ik wel te schuilen bij die twee. Ik kruip dan tussen hun benen en dat gaat heel goed, die lange baas van me tilt me soms op als ik heel bang ben en dat vind ik erg prettig, hij beschermt mij dan tegen allemaal drukke honden.

Vandaag zijn we heerlijk van het zonnetje gaan genieten en laat ik ook wel zien aan mijn baasjes dat het vertrouwen heel langzaam gaat komen.

Ik durf dan ook wat verder bij mijn baas weg te lopen maar zo gauw hij roept "hier" dan ga ik snel weer naar hem toe.

Geinig he, ik als Spaanse windhond heb toch in ruim een week tijd al wat Nederlands geleerd en weet al heel goed wat "HIER" betekent....dat is het sein voor WORST.

Er lopen hier nog twee vrienden, waar ik het steeds beter mee kan vinden.

Ook dat kleine gedrocht die ik in het begin behoorlijk eng vond valt reuze mee, we hebben gisteren bijvoorbeeld heerlijk samen op bed gelegen.

Nou ik ga nu even een tukkie doen want van al die aandacht krijg ik heeeeeel veel slaap.

een vriendelijke poot van mij,
DJ


5 april 2010 nieuwe update DJ (Chiper) - Dag 3, 4 en 5.

Dag 5 (eerste Paasdag):

’s Ochtends wordt ik wakker doordat er een langpoot met zijn kluifje in de lucht aan het gooien is. Met mijn slaperige hoofd zie ik dubbel, want ik zie twee zwiepende staarten in de slaapkamer. O nee…. Het zijn Banjer en DJ. Dit is de eerste ochtend dat DJ zelf uit zijn bench is gekomen. Ik zie DJ ook een kluifje de lucht ingooien en met zijn voorpoten op de grond slaan onderwijl zijn kontje de lucht instekend, helemaal in de speelmodus. Ik por Fred wakker, wat een bijzondere manier van wakker worden is dit!

Na de ochtend wandeling naar de hoek staat DJ echt te dringen bij de voordeur om binnen te komen. Eenmaal binnen loopt hij Diesel en Banjer zowat omver in zijn haast, als we de keuken binnenkomen. Hij heeft nu een lekker mand en daar gaat geen andere hondenvriend in liggen, dus meneer haantje de voorste ligt al in zijn mand voordat ik halsband en tuigje af kan doen.

Als ik ’s middags met de twee langpoten op het veldje sta, komt Banjer in een bloedtempo aanrennen. DJ wil blijkbaar meerennen, want hij geeft een ruk aan de riem. Verder speelgedrag vertoont DJ buitenshuis momenteel nog niet.

Op dit moment ligt DJ lekker in zijn mand met een plakje ham naast zich. Het ene moment eet hij wel de plakjes worst die hij krijgt en het andere moment laat hij ze liggen. Maar goed, we zien vooruitgang, super!!!


Dag 4 (DJ is vandaag precies een week in Nederland):

DJ laat zich wat makkelijker ’s morgens uit zijn bench tillen en heeft zijn staartje niet meer tegen zijn buik aangedrukt zitten. Na de sanitaire wandeltocht laat hij ons thuis weer verbaasd staan. In plaats dat hij zich op zijn hondenbed in de keuken laat zakken, stapt hij voor de eerste keer de keuken helemaal door en besluit dat de mand van Banjer zijn mand gaat worden. Oke, geen probleem, wat jij wilt mannetje. Snel stap ik in de auto om een andere mand te halen.

DJ en onze Diesel (de Jack met de afwijking) gaan geen vriendjes worden, daar zijn we wel achter. Diesel komt vaak heel blij en onwetend de keuken in rennen en wil dan in de mand van Banjer springen. Korte termijn geheugen als hij heeft is die dan al weer vergeten dat Banjer op een andere plek in de keuken ligt.

DJ die niet van hondjes die willen spelen is gediend, maakt d.m.v. een behoorlijke grauw en snauw duidelijk dat hij daar niet van springende Diesel gediend is, waarop Diesel (klein als hij is, maar denkend dat hij zo groot is als een Dobermann) hem terug grauwt en snauwt.

Daar de huiselijke beslommeringen gewoon doorgaan ben ik ’s middags boven. Op een gegeven moment hoor ik nagels tikken beneden op de houten vloer en…. hoor ik een hond drinken en eten uit de etensbakken die in de keuken staan. Banjer die ook boven was, hoorde het ook en loopt naar beneden.

Nog nooit is DJ vanuit zichzelf opgestaan om te gaan eten en drinken, zijn avondeten gaf ik altijd in een bakje in zijn mand! Ondanks dat Banjer nu ook in de keuken is, gaat het geluid van een drinkende en etende hond gewoon door, wat betekend dat DJ zich niet laat afleiden door Banjer.

’s Avonds zetten we de mand van DJ in de woonkamer. We krijgen visite en hij blijft rustig liggen en laat de lieve woordjes die ze tegen hem zeggen en de aaitjes die hij krijgt rustig over hem heenkomen. 
Als we die avond voor de laatste keer naar de hoek lopen, merk je dat DJ wat aan het ontdooien is.

Schreef ik een paar dagen geleden nog dat DJ geen aandacht aan katten geeft, daar kom ik nu op terug. DJ ziet een kat op straat, maakt zich groot en trekt aan de riem om achter de kat aan te gaan.


Dag 3:
 
Zo komt DJ doodsbang die eerste dag wat apathisch ons huis binnen, zo geloven we door de o zo kleine veranderingetjes (voor een buitenstaander dan, wij zien dit als heel grote stappen) in zijn gedragingen onze ogen niet.

De ochtend van dag 3 moeten we hem nog uit zijn bench tillen en schiet hij een donkere hoek van de slaapkamer in tussen kast en muur met zijn staart tegen zijn buik aan. 

De welbekende wandeltocht op klaarlichte dag is ook nog vol nieuwe indrukken. Van een huisdeur die dicht wordt gegooid ergens, tot een zwaan die voor ons langs vliegt. Vlak daarbij de mensen die we tegenkomen met hun honden (en die allemaal het verhaal van DJ willen weten) niet uit. DJ zelf blijft op de gewenste momenten staan en kijkt wat wezenloos voor zich uit, maar veel doet het hem niet.

Overdag merk je dat DJ je steeds meer in je ogen aankijkt als je langs hem loopt. 
’s Avonds tilt Fred DJ uit de mand in de keuken en zet hem op de bank tussen ons in. DJ zit volop naar de TV te staren.

Onder het mom van ‘opgestaan is plaatsje vergaan’ vind ik 2 langpoten naast elkaar op de bank die naar de TV kijken. Die kleine veranderingen in DJ zijn gedrag, waar ik het in het begin over had, zie je terugkomen in het feit dat DJ op een gegeven moment zijn kopje op het been van Fred laat rusten, helemaal uit zichzelf .

Als we op het punt staan om naar bed te gaan, hoor ik DJ eten uit de voerbakjes die ik in zijn bench heb gezet. Ik loop zingend (zodat DJ weet dat ik eraan kom en niet hoeft te schrikken) de trap naar de slaapkamer op en doe mijn ding ver van hem vandaan, zodat hij me wel ziet maar ik niet te dicht bij hem ben. Hij blijft gewoon dooreten. Weer zo’n halleluja momentje.
Ik merk tijdens het uitlaten van de honden dat DJ naar Banjer (onze Galgo) trekt. Dat is dan ook de reden dat ik hen samen ga uitlaten. Iets waar ik de volgende dag mee begin.

Groetjes,
Suneeta en Fred


2 april 2010 nieuwe update DJ (Chiper)

Dag 2:

De hondjes slapen bij ons op de slaapkamer, dus daar staat dan ook de bench van DJ. Vannacht een paar keer wakker geworden doordat we gerommel hoorden. Gelukkig bleek dit geluid een goed teken; DJ was zijn brokjes aan het eten en water aan het drinken. Voor de rest hebben we hem vannacht niet meer gehoord.

Vanmorgen om 8.30 met DJ naar de hoek gelopen. DJ heeft toen alleen een grote plas gedaan. Tijdens deze wandeling kreeg hij allemaal nieuwe indrukjes te verwerken, want het was nu een (in tegenstelling tot gisteravond) klaarlichte dag. Van langsfietsende kinderen, tot langsrijdende auto’s en zelfs een vuilniswagen die in de verte aankwam. Thuisgekomen hebben we hem weer in zijn bench getild. Hier heeft hij tot in de middag verder geslapen.

Hij heeft Diesel (die net wakker geworden was en uit zijn eigen bench kwam en in de bench opening van DJ op en neer stond te springen om DJ te begroeten) een flinke correctie gegeven, want dat was te veel opwinding voor DJ. Diesel is een hondje met het syndroom van down (door zijn hartproblemen en het zuurstofgebrek dat hij daardoor in zijn hersenen heeft opgelopen) en daardoor begrijpt hij dingen niet zo snel (na 3 X een ‘nee’ te horen krijgen in de vorm van een opgetrokken bovenlip komt er daarna een duidelijker signaal) .

Toen weer naar de hoek gelopen met DJ. De rest van de middag heeft hij prinsheerlijk lekker op zijn hondenbed in de keuken gelegen. Regelmatig kreeg DJ van Fred stukjes worst gevoerd en na enige aarzeling in het begin, werd dit allemaal netjes opgegeten.

Rond 19.00 uur zijn we met alle 3 de honden richting het veldje gelopen, een wandeling van ongeveer een kwartiertje. DJ loopt goed mee aan de riem. Hij blijft erg dicht in je buurt lopen (bijna volgend). Je merkt dat hij makkelijker loopt als er doorgestapt wordt. Onderweg kwamen we een kat tegen die zich in het midden van het fietspad met een hoge rug had opgesteld (dit doordat ik met Diesel en Banjer al langs was gelopen en de kat gealarmeerd was). DJ keek er bijna niet eens naar. Aangekomen op het veldje bleef Fred met DJ langs de rand van het bos lopen, omdat hij nog niet geplast had. Terwijl Banjer zich rondsprintend vermaakte, dacht DJ blijkbaar ‘laat ik lekker aan de rand van de bosjes gaan liggen’ uit die positie alert om zich heenkijkend.

Daarna met zijn allen weer naar huis terug gelopen. Fred heeft DJ toen het verse vlees proberen te laten eten en… wonder boven wonder at hij het bakje helemaal leeg.

Na ons avond eten hebben we hem uitgebreid geknuffeld en momenteel ligt het mannetje lekker weg te dommelen met zijn pootjes gestrekt en een kleed over zijn lijfje heen getrokken.

Groetjes,
Sun en Fred


1 april 2010 Update Chiper

Wij hebben super goed nieuws te melden. Sinds gisteren, heeft Chiper een liefdevolle opvanggezin gevonden. De eerste berichten en foto's zijn al binnen. Onze dank gaat uit naar Suneeta en Fred Lechte, Chiper zijn opvanggezin en Astrid Koningen die alles zo snel heeft kunnen regelen voor ons super lief manneke.

Dag 1:
 
We hebben vandaag Chiper (door ons inmiddels DJ genaamd) opgehaald bij Dierenpension Koningen in Balkbrug. Hij heeft de hele weg achterin rustig op een deken gelegen.
 
We hadden een handvol hondensnoepjes bij hem gelegd, maar hier heeft hij de hele weg niet van gegeten. Toen we bij Astrid wegreden, keek Chiper vanaf de achterbank stoïcijns weg van ons als we hem aankeken, maar toen we bijna thuis waren, durfde hij toch wel wat meer onze richting op te kijken als we wat tegen hem zeiden en hem aanhaalden.
 
Toen we bijna thuis waren heb ik Fred met Chiper in het bos, waar wij zelf altijd met onze hondjes gaan lopen, afgezet. Ik heb snel onze honden thuis opgehaald en ben teruggereden naar Fred en Chiper. Fred stond met de dubbel aangelijnde Chiper op ons te wachten. Banjer (onze Galgo) begroette Chiper vrolijk en ging daarna zijn eigen gang (even zijn energie verbruikend door heen en weer te rennen).  Diesel (onze kleine Jack Russel) was wat drukker, maar ook dat ging prima. Opeens kwam er een hond uit de bosjes, die uitgebreid aan Chiper ging snuffelen. Chiper vond dat op een gegeven moment wel welletjes en begon te grommen. Banjer merkte dat en begon rondjes om de onbekende hond te lopen om hem zo van Chiper weg te leiden. Mooi was dat om te zien!

Daarna ditmaal met zijn allen de auto in. Thuis hebben we Chiper in de keuken (waar wij bijna altijd zitten) in de mand gelegd en hem toegedekt met een dekentje. Je zag zijn wenkbrauwen steeds naar boven en beneden bewegen, hij hield hij ons alert in de gaten. 

We hadden al aan Astrid gevraagd of en wanneer we hem konden wassen. Daar we inderdaad het gevoel hadden dat het wel kon, is Fred met hem onder de douche gaan zitten en heeft hem met hondenshampoo gewassen. Hierna heb ik hem afgedroogd en hebben we hem naar onze slaapkamer gedragen en onder het dekbed in ons eigen bed gelegd. Fred is naast hem in bed gekropen met Chiper aan de ene kant en Banjer (die normaal zondags ’s ochtends het honden-alleen-recht in bed heeft en die we om jaloezie tegen te gaan dus nu overal bij betrekken) aan de andere kant van hem. Zo hebben de heren tot 20.00 uur (zo’n 4 uur) geslapen met zijn allen.
 
Fred heeft toen Chiper weer naar beneden getild, hebben we hem in zijn tuigje gehesen en ben ik ‘naar de hoek’ met hem gelopen. Hier heeft hij een grote plas en een hoop gedaan.

Daarna weer terug gelopen en heeft hij de verdere avond, onderwijl alles observerend, in zijn mand gelegen. Omdat Chiper (zoals verwacht) niks wilde eten is Fred is op een gegeven moment bij hem gaan liggen en heeft hem blokjes worst gevoerd. Hier wilde hij in eerste instantie niks van weten (hij draaide zijn hoofdje weg), maar op een gegeven moment at Chiper de worst (met Fred naast hem liggend) uit zijn hand. Na de paar plakjes worst,  hebben we hem ook het verse vlees gegeven, wat Astrid ons als eten voor Chiper meegegeven had (zie de foto van een kauwende Chiper) en dat ging er prima in. Zijn Hills brokjes liet hij liggen, die hangen we vanavond wel in zijn bench, net zoals een bak water. 

Tot zover dag 1,

Groetjes,
Suneeta en Fred.


SPOED oproep voor Galgo Chiper.

Wij zijn voor Chiper snel op zoek naar een opvanggezin of definitief gouden mandje. 

Astrid schrijft vanuit de GINN opvang Balkbrug:

Chiper; een in- en intriest mannetje… Chiper zit hier in de opvang, verlegen, bang en treurig… Chiper is afgelopen zaterdag in de opvang terecht gekomen en heeft amper zijn mandje verlaten. In het asiel in Spanje viel hij ook al op, puur omdat hij zo treurig is. Je krijgt letterlijk de tranen in je ogen als je dit hoopje hond ziet. Hij heeft overal littekens en wonden, geeft geen kik en weet absoluut niet wat hij moet doen met een aai, een snoepje en een vriendelijk woord.

Hij durft niet eens te eten waar wij bij zijn, laat staan dat hij een snoepje van ons aanpakt. Chiper eet als wij niet kijken en kauwt op zijn snoepjes als wij er niet zijn… Hij doet zijn behoeften vlak bij zijn mandje, even vlug eruit en zo gauw mogelijk er weer in…

Chiper moet niet in een mandje bij ons in de opvang liggen, hij hoort bij iemand thuis. Hij hoort lekker warm in een mandje bij iemand thuis te liggen, waar hij vertroeteld wordt, waar hij alle liefde krijgt die hij verdient en waar hij de kans krijgt om mensen hier te leren kennen. Mensen die van hem houden, mensen die hem nooit meer pijn doen, mensen die hem stapje bij stapje de wereld laten zien… Dit lieve ventje moet wat dikker worden, moet kunnen herstellen van zijn wonden op zijn lijf en vooral in zijn hoofd. Hij moet leren wat wandelen is, hoe hij ook plezier mag hebben zonder hiervoor gestraft te worden…

Wij weten zeker dat deze knul u heel erg dankbaar zal zijn als u dat voor hem over hebt. Wie wil deze ongelooflijke lieve Chiper een fijne toekomst bieden, hij snakt hier zo naar!!

Chiper is een van de Sevilla honden afkomstig van Antonio.

Wilt u Chiper opvangen of adopteren neem dan aub z.s.m. contact op met één van onze adoptieconsulentes.

Namens GINN en Chiper alvast bedankt!

Reageer!

GINN behoudt zich het recht voor om ongepaste reacties aan te passen of te verwijderen. Anonieme reacties worden niet geplaatst.