Mijn Gouden Mandje - Adna en Pelta

22 maart 2021 10:53

We zijn verliefd! We geven onze lieve Adna en Pelta een liefdevol en warm huisje.

Al enige jaren “deelden” we galgo’s met een vriendin. Omdat we veel van huis waren konden we zelf geen hondjes nemen. Helaas overleed in augustus 2020 het laatste hondje. Wij vonden het erg stil en omdat al ons werk stil ligt konden we nu zelf een rescuehondje adopteren.  We hebben van tevoren goed besproken of we dit wel aankonden. Er verandert nogal wat; aanpassen van vakanties, niet zomaar lang weg kunnen gaan, kunnen we het wel aan om rescuehondjes te adopteren? Het zijn geen pups, we weten weinig van hun verleden, ze hebben geen fijn leven gehad, de meesten hebben een grote rugzak. We vonden het reuzespannend om dit avontuur aan te gaan.

We volgden bij 112 Carlota Galgos een mooie galgo. Helaas was deze jongen nog te jong en te onervaren om geadopteerd te worden. Wij werden geattendeerd op een galga Adna. 6 jaar oud en heel rustig. We kregen foto’s en waren direct verliefd.  Begin oktober kwam Adna naar Nederland, ging 2 weken in de opvang en daarna mochten wij haar haar forever huisje bieden. We hadden via onze vriendin alles in huis, manden, veiligheidstuigjes, tracer, voerbakken, allerlei jasjes voor elk weertype etc. Onze huiskamer was ineens gevuld, heerlijk!

Adna liet haar verleden bij ons zien en we merkten dat zij behoefte had aan een maatje. Wij namen contact op met Corné en Natasja, werkzaam bij FBM. Wij vroegen hun of zij een stabiel maatje van ook ongeveer 6 jaar oud wisten voor onze Adna. 112 Carlota Galgos had alleen maar vrij jonge hondjes en wij willen graag een wat ouder hondje omdat deze wat moeilijker geadopteerd worden maar ook een warm mandje verdienen. Corné stelde al snel Pelta voor. Een teefje, 6 jaar oud en vrolijk. We waren direct weer verliefd. Regelmatig stuurde Corné ons foto’s en filmpjes. Wat waren we blij en wat vonden we het spannend. Wat zou Adna van haar vinden. Heel fijn dat we met al onze vragen bij deze stichtingen terecht kunnen.

Op 23 januari zou Pelta in Nederland aankomen. We waren helemaal voorbereid met veiligheidstuigje, lekker warm jasje, tracer, goed voer en allerlei lekkernijen. Rond 12 uur vertrokken wij met Adna naar Nistelrode waar wij onze Pelta zouden ontmoeten. Lees ook het verslag op de site van GINN: http://www.greyhoundsinnood.nl/articles/fbm-transport-23-01-2021 In verband met de coronaregels moesten we even wachten tot we aan de beurt waren en toen zagen we onze schat al staan. Tranen van vreugde! Cock had wat lekkers bij zich en ontfermde zich over Pelta. We lieten toen gelijk Adna kennismaken met Pelta en dat ging heel goed. Nadat ze haar lekkere jasje aan had en dubbel was aangelijnd, namen we haar mee in de auto. Dat was een bijzondere ervaring voor haar maar ze paste zich heel goed aan. De 2 hondjes zaten rustig in de auto. We moesten ruim 1 uur rijden voordat we thuis waren.

Toen we de auto parkeerden zijn we gelijk met de 2 dames een rondje gaan lopen. Daarna zijn we naar binnen gegaan en hebben de dames laten kennismaken met de warmte van het huis. We hadden allerlei lekkere snacks en eten. De dames zochten hun eigen plekje en er was rust. Pelta was erg moe van alles en we hebben haar lekker haar gang laten gaan. ’s Avonds nog een rondje gelopen en toen naar bed. Spannend de eerste nacht samen. Hoe zal dit gaan. We hadden een camera aan dus konden we zien wat er gebeurde. Het ging allemaal goed. Ze hebben de kamer en keuken verkend en toen lekker geslapen. De dagen daarna verliepen rustig omdat Pelta echt moest bijkomen. We lieten haar wat vaker uit en dat ging allemaal prima. Een paar keer vonden we een plasje maar dat ging al snel over. Vaak denk je, zijn we goed bezig, doen we het wel goed. De honden zijn zo erg onzeker, weten niet wat hun overkomt, en moeten echt het vertrouwen in de mens krijgen. Het zijn vaak geen honden die gelijk tegen je opspringen en met je willen spelen.

We zijn nu met Pelta ruim 1 maand verder en het gaat fantastisch. Ze is vrolijk en buiten loopt ze gezellig mee, ze doet netjes alles in de berm. Dat was ook spannend want we hadden een week met veel sneeuw achter de rug en toen maakte het voor dames niet uit waar ze hun behoefte deden. Midden op de stoep? Geen probleem! Mama raapt het op. Overal was het nl. wit. Gelukkig doen ze nu hun behoefte in de bermen. Pelta komt steeds meer los en we zien ook aan Adna dat dit haar goed doet. Ze kijkt regelmatig hoe Pelta ergens op reageert.

’s Nachts: ’s Nachts is het feest. Dan is er niemand. Dan kunnen ze hun gang gaan, geen mens in de buurt. Ze vergeten even dat de camera aanstaat en dat wij dus kunnen zien wat ze allemaal doen. Geeft niets meisjes, ga lekker je gang, leef je uit. Wij zorgen voor jullie veiligheid, hier moeten jullie niets maar je mag veel. Je hebt een warme mand, krijgt veel liefde en aandacht. We houden van jullie.

Sinds het weer wat beter is lopen ze ook in de tuin. Dat is nog erg wennen, vooral aan de geluiden. Maar ze worden steeds vrijer. Ze sprinten weg en snuffelen de hele tuin door. Ook huren we wel eens een manegebak af. De meisjes kunnen dan lekker ff rennen want loslopen is er niet bij. Ze hebben echt hun jachtinstinct en als ze een kat zien dan zijn ze weg…

Regelmatig worden we door de GINN consulente gebeld of het goed gaat. Dat is erg prettig. Fijn is dat we overal onze vragen kunnen stellen en antwoorden krijgen. Er is zoveel kennis bij ervaren galgomoeders en vaders. Top!

Nogmaals: veel geduld en tijd dat is belangrijk.

Cock van Pieterson en Annet Alting

 

Reageer!

GINN behoudt zich het recht voor om ongepaste reacties aan te passen of te verwijderen. Anonieme reacties worden niet geplaatst.

26 dagen geleden geplaatst door Donna Bierling

Heel veel geluk en plezier met jullie goudstaafjes. Ze zijn prachtig.
Groetjes van Pedro, Reina en Donna