Mijn Gouden Mandje - Dario

01 augustus 2018 19:53

Vraagt u zich wel eens af hoe het nou gaat met de hondjes die geadopteerd zijn? In onze rubriek "Mijn Gouden Mandje" ziet u hoe het met de GINN hondjes gaat. Wilt u ook vertellen hoe het met uw pas geadopteerde lieve langneus gaat? Stuur dan uw verhaal (foto's zeer welkom!) onder vermelding van "Mijn Gouden Mandje" naar: info@greyhoundsinnood.nl. We plaatsen ze dan in volgorde van binnenkomst, zodra er ruimte is op de site.

Vandaag: Dario (nu Sacha)

Onze vriendelijke reus…

We hebben best wel getwijfeld of we een tweede erbij zouden nemen. Fenix had echt behoefte aan een vriendje. Niet dat hij niet alleen kon blijven maar hij leefde helemaal op wanneer we met wandelen andere honden tegen kwamen. Uiteindelijk de procedure ingegaan en op zoek naar een nieuwe huisgenoot. Al die lieve kopjes en schrijnende verhalen.  Onze keuze viel op Dario (nu heet hij Sacha). We moesten wel even op hem wachten maar op 25 november was het zo ver.

Fenix ging mee om zijn nieuwe vriendje op te halen. Het viel ons meteen op dat wij ongeveer de enige waren die de tweede kwamen ophalen. De andere adoptanten kwamen voor nummer 3 of zelfs 4! Zegt genoeg.

Toen alle honden uit de bus waren, gingen de honden die stonden te wachten ook los. Fenix en Sacha kwamen bij elkaar uit en zijn super dikke maatjes. Vanaf het eerste moment was het meteen goed. Ook nu liggen ze bij elkaar en spelen ze heel veel samen.

Sacha had niet zo’n geweldige start. Buiten dat het vreselijk veel regende en daarna ook nog eens heel koud werd had hij een ontsteking die voortkwam uit de castratie. Hij moest meteen met een grote kap op. Het zindelijk maken heeft wel even geduurd en nu gaat ie nog steeds vaak na een uur wandelen toch de tuin in om zijn behoefte daar te doen. Verder leeft-ie in huis alsof hij dat altijd al heeft gedaan. De huiselijke geluiden (stofzuiger etc) die deren hem niet.

In het begin was hij buiten heel onrustig op fietsers, brommers, mensen maar vooral op andere honden. We zijn nu 7 maanden verder en kunnen zeggen dat hij al veel rustiger aan het worden is. Er zijn honden waar we nu zo aan voorbij kunnen lopen en andere (nog) niet. In het begin was wandelen dan ook een hele onderneming. Gelukkig gaat het steeds beter en is hij ook steeds meer op zijn gemak tijdens de wandeling.

Wij zijn echt zijn mensen. Hij is dol op ons en een enorme knuffelkont! Hij is zo lief, vrolijk en aanhankelijk. Sacha moet vooral in vertrouwen nog veel leren maar gelukkig zien we dat hij al zoveel geleerd heeft en nog steeds vooruitgaat.

En Fenix…..die kan niet meer zonder zijn grote vriend!

Hartelijke groet,
Fam. Learbuch, Fenix en Sacha 

 

Reageer!

GINN behoudt zich het recht voor om ongepaste reacties aan te passen of te verwijderen. Anonieme reacties worden niet geplaatst.

4 maanden geleden geplaatst door Christel

Hallo lieve mensen... mooi verhaal en toch een fijn gevoel om deze leuke Verhalen te kunnen lezen. Veel geluk met jullie schatten 🙌💋