Mijn Gouden Mandje - Kito

15 februari 2018 12:58

Vraagt u zich wel eens af hoe het nou gaat met de hondjes die geadopteerd zijn? In onze rubriek "Mijn Gouden Mandje" ziet u hoe het met de GINN hondjes gaat. Wilt u ook vertellen hoe het met uw pas geadopteerde lieve langneus gaat? Stuur dan uw verhaal (foto's zeer welkom!) onder vermelding van "Mijn Gouden Mandje" naar: info@greyhoundsinnood.nl. We plaatsen ze dan in volgorde van binnenkomst, zodra er ruimte is op de site.

Vandaag: Kito (voorheen Scout)

Zoals jullie wel weten ben ik een heel zelfzekere, knappe (ahum!) en grote greyhound. Ik moest een uurtje in de wagen naar huis rijden, in de koffer van de wagen, naast Cosmo, mijn nieuwe greyhound zusje.  En jawel, ik moet eerlijk zijn, mijn vriendinnetje ondertussen...

In België aangekomen was het al laat in de avond en ben ik nog een plasje gaan maken. Veel tijd om het huis te ontdekken had ik niet, dus ik heb die nacht heel weinig geslapen, ik heb veel rondgewandeld en gesnuffeld.  En ook plasjes gedaan natuurlijk...  Blijkbaar is dat niet oké.  En ik vrees dat ik dit niet zo goed begrepen heb, want het heeft toch 2 weken geduurd voor ik door had dat mijn baasjes dit eigenlijk niet leuk vonden...  Even aan de deur krabben en jawel, ik mag in de tuin..

De volgende dag werd het allemaal al een beetje duidelijker.  Gaan wandelen, jawel, vlotjes aan de lijn! Alsof ik nooit iets anders heb gedaan.  Netjes naast m’n nieuwe maatje... Kippen die in de berm wandelen, geen probleem hoor.  Laat ze maar doen. Maar maar maar.. konijntjes... veel konijntjes komen we tegen tijdens het wandelen.  En dat hebben de buurtbewoners al wel gehoord!  Dan jank ik héél luid. Ach, ik zal maar gewoon verder wandelen (toch even hard trekkend en aan een sneltempo).

Ik krijg voldoende brokjes te eten, maar die moeten toch snel op.  En dan wachten naast Cosmo, want misschien laat zij wel brokjes liggen.  Ach ik mag toch nog een beetje dikker worden, toch?  Een koekje, heel lekker!  Al slik ik het gewoon door als een pilletje.  Ik zal toch eens moeten leren kauwen en ervan genieten...  Komt wel goed!

In de grote tuin heb ik al een beetje gelopen, een klein sprintje, maar Cosmo is sneller, verdraaid...  Maar niet getreurd hoor, ik heb het dan wel van m'n charmes!

Hier zijn ook 2 mini-baasjes in huis.  Dat is altijd wel leuk, die aandacht!  En als zij zich bukken om hun schoenen aan te doen, BAM, dan kom ik er snel tussen!  Aja, wie geeft er nu om schoenen, als je mij kan aaien! Knuffelbeer, zo noemen ze mij ook nog.  Hoe dat komt?  Tjah, misschien omdat ik heel veel aandacht zoek, en ik kan zo genieten van knuffelen...  Als mijn baasjes bezig zijn met Cosmo, owla, dat kan ik niet laten gebeuren!  Ik gooi me er dan snel tussen.. 

Maar ik ben niet graag alleen (zelf met m’n vriendinnetje).  Ik loop altijd achter mijn baasje.  Koffie halen, ik mee. Naar het toilet, ik mee.  Aan het strijken, ik erbij.  Naar de garage, ik mee.  Altijd. Constant.  Ik verlies haar niet uit het oog.  Ik moet toch voor haar zorgen he...

Wat kan ik nog vertellen over mijn eerste 3 weken?  Oja, mijn baasjes mogen echt geen voedsel in de keuken op het aanrecht laten liggen.  Dat past altijd nog netjes in mijn buik. Voila, opgeruimd.

En jawel, met mijn gezelschap is Cosmo weer helemaal vrolijk!  Ze treurde omdat haar Greyhound vriendje gestorven is.  Ze wou niet meer wandelen, niet meer uit haar mand, en nu... terug actie! Een kwispelende staart, een vrolijke grey!  Net als ik.  Ik ben heel blij dat ik hier ben beland!

Met vriendelijke pootjes,
Kito

 

Reageer!

GINN behoudt zich het recht voor om ongepaste reacties aan te passen of te verwijderen. Anonieme reacties worden niet geplaatst.

8 maanden geleden geplaatst door Chantal

Wat een heerlijk verhaal om de werkdag mee te beginnen!