Mijn Gouden Mandje - Laura en Jacob

11 maart 2020 19:49

Vraagt u zich wel eens af hoe het nou gaat met de hondjes die geadopteerd zijn? In onze rubriek "Mijn Gouden Mandje" ziet u hoe het met de GINN hondjes gaat. Wilt u ook vertellen hoe het met uw pas geadopteerde lieve langneus gaat? Stuur dan uw verhaal (foto's zeer welkom!) onder vermelding van "Mijn Gouden Mandje" naar: info@greyhoundsinnood.nl. We plaatsen ze dan in volgorde van binnenkomst, zodra er ruimte is op de site.

Vandaag: Het nieuwe leven van Laura en Jacob

Wat een leuk, mooi verslag van Tania over het transport uit Ierland! Wij hebben de grootste bewondering voor alle medewerkers van GINN, want dank zij hen, zijn wij nu in het bezit van twee prachtige, lieve honden. Wij beschouwen hen echter niet als ons bezit, maar als twee vrije honden, elk met hun eigen persoonlijkheid en karakter... en wat voor karakters!

Laura kwam op 29 februari in Oss aan, zowel voor haar als voor ons een hele belevenis waar wij reikhalzend naar uitzagen. Thuis lieten wij haar lekker haar gangetje gaan en algauw bleek dat zij helemaal niet angstig was, onmiddellijk een knus plekje op de bank vond en haar splinternieuwe, luxueuze, hyggelig donutmand straal negeerde.

Na één dag beneden slapen bij Laura, slaapt zij nu rustig alleen op de bank in de huiskamer. Haar voeding gaat ook prima, zij is niet gulzig en eet rustig door en van diarree is zij gelukkig gespaard gebleven. Zij is verbazingwekkend zindelijk, geeft duidelijke signalen als zij naar buiten wil, zodat wij binnen nog nooit iets hoefden op te ruimen. Fantastisch toch? Ook op wandel aan de lijn is zij een voorbeeldige hond.

Op 7 maart ging de autorit opnieuw richting Oss in gezelschap van Laura om haar maatje Jacob voor de eerste keer te ontmoeten.  Het wachten wordt veraangenaamd door de blijken van steun en enthousiasme van alle medewerkers ter plaatse. Men is gul met gouden tips over de opvang van de hondjes en vooral het uitzoeken van een complete, nieuwe outfit is bijzonder leuk.

Eindelijk was het zover en konden wij een eerste blik werpen op de twee stoere (ook de begeleiders) Ierse binken. Na een eindeloze reis waren die maar al te blij om eens flink de pootjes te strekken en renden vrolijk rond in gezelschap van Laura. Om onaangename verrassingen te voorkomen droegen zij een muilbandje; een slim idee, want Laura is een dominant dametje en liet zich onmiddellijk gelden.

Onderweg naar huis bleef alles rustig in de auto en thuis aangekomen maakten wij nog een wandelingetje. Nadien kreeg Jacob voorrang om zijn nieuwe thuis te ontdekken. Dat liep helemaal van een leien dakje, geen spoor van markeergedrag, ook niet met Laura in de buurt. De muilbandjes bleven om en maar goed ook, want Jacob dook in de donutmand en die sakkerse Laura joeg hem er met veel gegrom uit en ging er zowaar zelf in liggen.

Intussen maak ik hun eten klaar, terwijl Jacob onstuimig op de vele speeltjes afduikt, maar daar is Laura weer die hem alles ontfutselt met luid gegrom. Nou moe... dat begint goed....! Jacob blijft er gelukkig stoïcijns onder en vindt alles best.  Het eten verloopt vredelievend, maar daarna begint de strijd voor het opeisen van de slaapplek op de bank. Gelukkig hebben wij er twee, dat was dus vlug opgelost.

Na één dag van dominant gedrag van Laura en een onderdanige, ongelooflijk lieve Jacob, is alles pais en vree en zijn zij nu de beste maatjes. Zij ravotten en spelen samen in de tuin zonder muilbandje en Laura kreeg al likjes over haar neus van Jacob, wat zij gewillig accepteert. Elke dag houden zij een minutenlange windhondenren waaruit blijkt dat Laura over een ijzeren conditie beschikt, terwijl Jacob zijn tong op zijn tenen hangt. Hij is speels en houdt van balletjes en triangels de lucht ingooien.

Jacob is net zo onberispelijk zindelijk als Laura, waar wij echt niet op hadden gehoopt, maar nu zijn wij apetrots op hen. Jacob vertoont wel nog verlatingsangst, blaft en huilt als hij 's nachts beneden alleen wordt gelaten met Laura. Wij hebben dat opgelost door hen allebei in onze ruime slaapkamer te laten slapen en genieten nu allemaal van een ononderbroken goede nachtrust.

Hoe fijn is het toch om de honden aan elkaar te zien wennen, zonder veel ingrijpen van onze kant, en hun lichaamstaal te kunnen aflezen terwijl zij met elkaar communiceren. Daar kunnen wij, de mens, heel wat van opsteken. Wij zijn nu al overtuigd dat wij twee ontzettend lieve, fijne, grappige hondjes hebben geadopteerd; heel aanhankelijk naar ons toe, maar ook naar elkaar. Een garantie voor een leuke, rooskleurige toekomst voor Laura en Jacob.

Het blijft bitter dat deze prachtige honden niet allemaal kunnen gered worden en hen van een gouden mandje verzekeren.

Wij verheugen ons op de windhondendag op 3 mei in Oss met alle fijne mensen en vooral gelukkige honden.

Met onze allerhartelijkste dank aan het voltallige, fantastische GINN-team.

Anne-Marie en Daniël uit België

 

Reageer!

GINN behoudt zich het recht voor om ongepaste reacties aan te passen of te verwijderen. Anonieme reacties worden niet geplaatst.

4 maanden geleden geplaatst door Tania

Wat waren zo jullie verliefd op allebei. 2 honden zo verschillend! Ze vullen elkaar zo goed aan! Ze hebben maar geluk met jullie als baasjes! xx

7 maanden geleden geplaatst door anneke schalkwijk

Laura en Jacob zijn 2 bofkonten, echt geweldig.
Tot 3 Mei [hopelijk kan het door gaan!!!]

8 maanden geleden geplaatst door Jetteke

Wat een liefdevol verhaal! Die honden hebben geboft bij jullie :-) Zij zijn met hun lange neuzen in de roomboter gevallen, fantastisch! En ook heel fijn dat jullie ook een ierse hond een kans hebben gegeven, zij verdienen het zo...
Heel veel geluk met elkaar!!

8 maanden geleden geplaatst door Tina - Webmaster GINN

Wat een gelukkig gezinnetje. Heel erg bedankt dat jullie twee afgedankte honden een nieuwe, gelukkige toekomst hebben gegeven!