Roos & Marjon's Blog

25 oktober 2019 08:08

Marjon van der Burgt heeft al vele columns geschreven voor de Greyzette, vergezeld van prachtige foto's en films van haar dochter Roos. We hebben Marjon en Roos nu gevraagd om dit voort te zetten op onze website, omdat het hier beter tot zijn recht komt en omdat we dan meer mensen kunnen laten genieten van de heerlijke verhalen en schitterend beeldmateriaal. Hier hun eerste blog:

Roky, een nieuw lid van de roedel

In december 2017 overleed onze Chica, een galga van ongeveer 12 jaar, heel plotseling aan een bacteriële infectie en zij liet een groot gat bij ons achter. We hadden nog drie windhonden over, een grote reu en twee galga's. In twee jaar tijd hadden we drie honden verloren en even dacht ik  dat het wel genoeg was. Zo'n verlies hakt er ontzettend in en in de krant las ik nog recentelijk dat een hond verliezen bijna erger is dan een familielid verliezen. Nou, voor ons voelde dat wel zo en aangezien de balans in de roedel van de drie overgebleven honden stabiel was, leek het me een goed idee het bij deze drie te houden. Was misschien ook wel makkelijker, hield ik me heel rationeel voor.

Chica kon heel fel tegen andere honden op straat reageren en zij was altijd de aanstichter. Door het wegvallen van haar leek dit probleem opgelost, maar tot mijn verbazing begon zwarte galga Sally dit gedrag nu te vertonen. Ze reageerde op elke hond die op straat voorbij kwam uiterst fel, hadden we met haar nog niet meegemaakt. Ondanks het wegvallen van Chica ging de roedel weer verder, ze genoten van de wandelingen in de duinen en op het strand. Ik kon na enige tijd weer genieten van de roedel en met blije herinneringen aan Chica denken. En zo kwam toch weer het verlangen naar een vierde hond erbij en wilden we deze keer een grote reu. Op de Scooby pagina stond een mooie reu van 2 1/2 jaar oud, een brindle-white en op het filmpje zag hij er mooi uit. Volgens de beschrijving een mooie reu, niet bang en gesocialiseerd. Juli vorig jaar haalden we deze man op in Ospel.

Altijd weer een prachtig moment om de bus zo binnen te zien rijden en al die windhonden rond te zien lopen, een nieuwe toekomst tegemoet. Bij Roky viel ons op dat hij onrustig, met de staart tussen de poten rondliep en hij ontzettend groot was. Zo te zien was het heel spannend voor hem en na alle paperassen ingevuld te hebben, konden we met hem naar buiten. Maar wat vond hij het eng op straat en in de auto gaan durfde hij al helemaal niet. Dat waren we tot nu toe niet gewend van onze acht vorige windhonden. Met veel moeite kregen we hem erin en gingen we op weg naar huis. Onderweg hield hij zich redelijk rustig en thuis aangekomen wilde hij alles onderzoeken. Hij was wel nieuwsgierig maar schrok van allerlei geluiden om zich heen. Ik probeerde me te verplaatsen in zijn achtergrond, namelijk geleefd te hebben op het platteland rondom Zamora, een stad bij de grens van Portugal, in een schuur. Nooit in huis gewoond, niet zindelijk, niet gewend op straat met verkeer, mensen, kinderen en aan een lijn uitgelaten te worden. Hij schrok als we de trap af kwamen lopen, de buren buiten in de tuin waren en hij raakte totaal in paniek als hij kinderen hoorde roepen. Tijdens de eerste wandelingen merkten we dat hij niet gewend was aan een lijn te lopen en plassen buitenshuis deed hij niet. Fietsers, verkeer, mensen op straat, kinderwagens, alle geluiden op straat vond hij doodeng en hij probeerde zich dan uit de halsband te rukken, raakte totaal in paniek en dus was een veiligheidstuigje geen overbodige luxe.

De eerste twintig uren plaste hij niet, ook al gingen we zeven keer op een dag naar buiten en ook niet in de tuin. Al gauw ontdekte ik dat hij pusachtige druppels op de vloer in huis lekte en hij liet na die twintig uur zijn plas als een waterval in huis lopen. Zijn ontlasting liet hij vallen waar hij op dat moment stond, midden op straat, in de tuin, in huis. Na een paar dagen ben ik met hem naar de dierenarts gegaan en dat bleek makkelijker gezegd dan gedaan. Hij was panisch om het gebouw in te gaan en de enige manier was hem op te tillen en naar binnen te dragen. Onze dierenarts zag meteen al dat Roky enorm op geluiden gericht was en ze constateerde een ontsteking aan de voorhuid. Dit verklaarde mede dat hij zo lang niet wou plassen en met een anti-bioticakuurtje gingen we naar huis. Hierna ging het zindelijk worden met sprongen vooruit.

De roedel reageerde op de komst van Roky heel verschillend. Gaspar de galgo moest eerst niets van hem hebben, galga Sally ook niet en galga Seda viel hem aan in huis waarop Roky gilde van angst. De eerste week hebben we Seda een muilkorf om gedaan in huis en buitenshuis omdat zij hem tot bloedens toe beet. De eerste paar nachten heeft Seda op de gang moeten slapen in de mand omdat het op dat moment de enige manier was om het goed te laten gaan.

Roky kwam bij ons in de periode dat het heerlijk zomerweer was en de overgang van Spanje naar Nederland kon qua weer niet beter. We gingen naar stille stukken strand en hij had duidelijk nog nooit de zee gezien. Met grote verbazing keek hij naar het water en eenmaal erin vond hij het heerlijk. Als hij in de verte mensen aan zag komen, wilde hij er met een grote boog om heen. Voor andere honden was hij niet bang en wilde er graag naar toe.

In huis liep hij me overal achterna, de wc, de tuin en als ik naar boven ging stond hij beneden aan de trap te piepen. Op de bank liggen had hij al snel ontdekt en het bleek een enorme knuffelbeer te zijn. En dat is hij nog steeds. Hij kon al vrij snel los met de roedel op het strand, want hij volgde mij goed en als ik floot kwam hij meteen naar me toe. Vanaf dat moment ging het goed met de roedel doordat ze samen konden rennen werd hij ineens geaccepteerd en vooral door Seda. Ze werden goede maatjes en vanaf dat moment kon de muilkorf in huis af. Met de komst van Roky in de roedel is het uitvallen naar andere honden van Sally verdwenen en is ze gek op Roky. Ze voelt zich veilig met zo'n reus om haar heen.

We zijn nu een jaar verder en Roky is niet meer zo in paniek met mensen. Hij begint zelfs al wat nieuwsgierig te worden en heeft onlangs wat lekkers uit de hand van kinderen gegeten. Hij is nog steeds bang van kinderen maar het gaat al beter en van geluiden in huis schrikt hij niet meer. Uit zijn paspoort bleek hij geen 2 1/2 te zijn maar nog geen twee jaar en hij gedraagt zich nu als een jonge, energieke, speelse hond die alle speeltjes leuk vindt. We zijn  bezig met het oefenen op een terrasje te zitten, want dat was tot voor kort een drama met hem. Mensen, allerlei geluiden, wapperende vlaggen veroorzaakten totale paniek en inmiddels is hij door goede voeding en wat kilootjes erbij enorm sterk geworden, dus zie hem dan maar eens te houden met nog drie honden erbij. Maar in een paar weken tijd hebben we bereikt dat hij nu op een terras kan zijn zonder in totale paniek te raken en heeft hij de staart niet meer tussen de poten. We nemen steeds iets lekkers mee en hij had eerst vanuit zijn paniek hier totaal geen oog voor, maar inmiddels is hij steeds meer op het lekkers gericht en eet dan uit mijn hand.

Nog steeds gaat hij vooruit en als we het met een jaar geleden vergelijken is hij al zo vooruit gegaan. Als we weg geweest zijn en thuis komen, staat hij samen met het ontvangstcomité, de roedel, enthousiast ons bij de deur op te wachten. Hij heeft inmiddels een enorme kracht en goede conditie gekregen, geniet intens van de wandelingen op het strand, in de duinen en hij is een heel blije hond geworden die een fantastische toevoeging voor onze roedel is. Een heerlijke knuffelbeer met zijn 76 cm schouderhoogte en hij kan met de andere honden goed opschieten. Weer een heel andere dynamiek in huis en wat krijg je voor alle inspanningen met deze honden veel dankbaarheid en liefde terug! Dat veroorzaakt het windhondenvirus, er toch steeds weer een bij willen nemen als er een of meer honden wegvallen, hoe pijnlijk dat ook is.

Op de bijgevoegde filmpjes is Roky op de dag van aankomst in Nederland te zien en zijn eerste dagen los op het strand. Voor filmpjes van ongeveer een jaar later is hij met de roedel te zien bij videohoek- galgo Roky en roedel op de GINN pagina.

Marjon van der Burgt

 

 

Reageer!

GINN behoudt zich het recht voor om ongepaste reacties aan te passen of te verwijderen. Anonieme reacties worden niet geplaatst.

25 dagen geleden geplaatst door Janneke

Wat heerlijk om naar de filmpjes te kijken! Echt helemaal fantastisch!

Ongeveer één maand geleden geplaatst door Fleur

Hartstikke leuk om je nu hier te lezen Marjon, en de prachtige foto's en filmpjes van je roedel te kunnen bekijken!

Ongeveer één maand geleden geplaatst door Donna Bierling

Wat een prachtige roedel. En een mooi verhaal. Roki heeft een perfecte gouden mand gekregen. Veel plezier en geluk met jullie fijne roedel.
Donna

Ongeveer één maand geleden geplaatst door Hannie

Oh Marjon, wat leuk. Ooit, in een grijs verleden intake gedaan met jou!
Heel erg leuk dat jij hier nu gaat schrijven over jullie roedel!!!

Ongeveer één maand geleden geplaatst door Jetteke

Wat een genot om te lezen. Echt leuk! Wat aandacht, rust en liefde toch al niet teweeg kan brengen :-)

Ongeveer één maand geleden geplaatst door Tina - Webmaster GINN

Welkom op de site Marjon en Roos. Superleuke blog om te lezen en heerlijke genietfilmpjes.
We hopen jullie nog lang bij ons te hebben.