Roos & Marjon's Blog - 2

31 januari 2020 15:12

Marjon van der Burgt heeft al vele columns geschreven voor de Greyzette, vergezeld van prachtige foto's en films van haar dochter Roos. Zij zetten dit nu voort op onze website, omdat we dan meer mensen kunnen laten genieten van de heerlijke verhalen en schitterend beeldmateriaal. Hier hun tweede blog:

Veranderingen in de roedel

Op 7 januari 2020 stond Peach (Donna) in een memoriam op de GINN site. Heel treffend werd daarin beschreven hoe je als baasje de dagelijkse gewoontes mist van je hond en dat merk je pas goed als ze er niet meer zijn. Wat een leegte laat zo'n beestje dan achter en dit schrijven deed me weer denken aan het overlijden van Chica, onze lieve blonde galga. Zij was de gangmaker in de roedel.

In de auto op weg naar duin en strand was zij degene die al vrij snel op de snelweg begon te 'tjilpen', te blaffen en zo over te gaan tot huilen als een wolf. Sally onze zwarte galga ging dan eerst mee blaffen en al snel ging het over in wolfgehuil van beide dames. Amos, de grote reu, deed niet lang daarna ook mee en zo had ik dan drie huilende wolven in mijn auto, o zo leuk. Gaspar, de blonde reu, keek altijd wat verbaasd om zich heen en leek van dit alles niet veel te snappen. Aan hem was dat wolfgehuil niet besteed.

Op 15 februari 2016 overleed Amos, maar de twee dames gingen gewoon door als huilende wolven in de auto. Met de komst van Monroe op 12 juni 2016, een brindle-white galga, kregen we weer een vierde hond erbij en was de roedel compleet. We waren benieuwd hoe zij op dat gewolf zou reageren en zo waar pikte deze dame de traditie snel op en was het trio huilende wolven, of liever gezegd drie wolvinnen, weer compleet. Elke dame had zo haar eigen geluid en wat leuk dat Monroe dit zo snel oppakte met een stevig stemgeluid. Ze deed niet onder voor Amos die het hardst van allemaal kon huilen.

Op 9 augustus 2017 overleed Monroe heel plotseling en bleven Sally en Chica wederom als twee huilende wolven over in de roedel met nog steeds een onverschillige Gaspar erbij. Na het enorme gemis van Amos nu zo plotseling ook Monroe. Wat misten we ook weer de gewoontes van dit meisje en we konden het toch niet laten om naar een vierde hond uit te kijken. En zo kwam Seda, een brindle-white galgomeisje, op 25 november 2017 rechtstreeks van Scooby uit Spanje bij ons. Chica keurde haar meteen goed en ze paste net als Monroe naadloos in de roedel. Ze was heel mager en uitgehongerd, want eenmaal in huis dook ze het aanrecht op, om te pakken wat ze maar pakken kon. Eten was niet veilig voor haar. En zo hadden we weer vier windhonden in de auto, maar voor hoe lang?

Seda kon met haar magere lijfje ontzettend hard rennen in het zand en vond het geweldig. In de auto hoorde ze het wolfgehuil aan van de twee dames maar al vrij snel ging ze op haar manier meedoen met hoge tonen. Toch weer drie huilende wolvinnen. Maar vier windhonden was ons blijkbaar niet gegund want heel plotseling kwam Chica op 10 december 2017 te overlijden en daarna werd het wel heel stil in de auto. Geen getjilp, geblaf en gehuil meer. Sally en Seda hielden zich muisstil en dat bleef zo. Wat miste ik dat geluid in de auto en wat was het ineens heel stil. Ik was zo gewend aan al dat kabaal en je kon dan geen gesprek meer voeren in de auto. 

Met de komst van Roky op 21 juli 2018, een grote brindle-white reu rechtstreeks uit Spanje, kwam de grootste verandering in de roedel. Chica had in haar hondenleventje  Amos, Scooby, Gaspar, Sally, Monroe en Seda meegemaakt, totaal zes verschillende windhonden en ze allemaal probleemloos geaccepteerd. Zij zou Roky zeker weten ook zo geaccepteerd hebben en gek op hem geweest zijn, want ze hield van grote reuen. Maar dat ging nu wel even anders, want de roedel moest niet zoveel van deze man hebben.

Gaspar had nooit problemen gehad met Amos, Chica, Sally, Monroe en Seda. Hij rende met Chica en Sally werd zijn maatje. Hij is nog steeds gek op haar en daagt haar regelmatig uit zowel binnen als buiten. Maar met de komst van Roky veranderde zijn gedrag. Ineens kreeg hij baknijd, haalde hij uit naar Roky, terwijl de dames wel met hem uit een bak mochten eten. Er was een duidelijke competitie tussen de twee mannen te zien. Seda was agressief naar Roky en de roedel was een behoorlijke tijd van slag.

En zo terugblikkend is er veel veranderd  in de roedel. Gaspar trekt inmiddels buitenshuis veel met Roky op, daagt hem uit voor een run, gaat samen met hem struinen in het duin en Sally gaat regelmatig met Roky op onderzoek uit. De rollen tussen Roky en Seda zijn nu omgedraaid, want nu heeft Seda heilig ontzag voor Roky in plaats van dat hij bang is voor Seda.

Maar ondanks deze veranderingen was het nog steeds stil in de auto. En daar wilde ik toch verandering in hebben. Roky was al een stuk vrijer geworden en toonde zich steeds enthousiaster in de auto op weg naar het strand. Als ik nou zelf eens als een wolf ging huilen? Hij piepte namelijk steeds meer van enthousiasme en zo begon het vaak ook met Chica. Dan volgde Sally met geblaf en zowaar ging dat nu ook zo na mijn wolfgeluiden. Roky keek mij in eerste instantie hoogst verbaasd aan, maar al gauw begon hij mee te doen en vielen Sally en Seda ons bij. En zo hadden en hebben we weer drie huilende wolven in de auto, iedere rit naar duin en strand. Heerlijk om weer die herrie in mijn auto te hebben en hopelijk nu voor heel wat jaren.

Marjon van der Burgt

 

Reageer!

GINN behoudt zich het recht voor om ongepaste reacties aan te passen of te verwijderen. Anonieme reacties worden niet geplaatst.