Scooby Transport 11-05-2019

13 mei 2019 11:18

Zaterdag was het weer zo ver: de 2e aankomst van Scooby dit jaar. Hier hadden wij met z'n allen halsreikend naar uitgekeken, want voor GINN zaten er maar liefst 11 hondjes bij.

De aankomst werd op 09.30 uur geschat. Voor ons hondeneigenaars betekent dit doorgaans heerlijk vroeg opstaan, gsm erbij halen, updates doorsturen naar de adoptanten, met de hondjes wandelen, ze eten geven en vertrekken. Vergeet het maar dat je zelf aan een kop koffie toe komt.

De dag begon grauw, maar tegen dat wij in Ospel aankwamen klaarde het al wat op. Bij aankomst waren de GINN-vrijwilligers al druk in de weer met uitladen. Allerlei spulletjes en zakken met voer werden aangevoerd om mee te geven voor de Scooby-hondjes in Spanje. Maar ook de GINN-kraam moet telkens opnieuw opgebouwd worden en de dames van de verkoop: Tania, Thalassa en Kiki zijn hier dan steeds zeer druk mee bezig. Alles voor het goede doel, want de opbrengst gaat volledig terug naar de hondjes uit de verschillende asielen.

Met een half uurtje vertraging kwam de witte  bus de hal binnen rijden en met uiteraard Fermín achter het stuur, de oprichter van Scooby. De honden werden vervolgens vlotjes en met de nodige finesse in de hal op vrije voeten gezet. Hier mochten zij op een veilige manier hun pootjes strekken, maagjes vullen, zich ontlasten en alles op eigen tempo inspecteren.

Na enige verwarring rond de identiteiten kwam er stilletjes aan duidelijkheid, want soms lijken ze toch wel op elkaar. De hondjes kregen een naam door het uitlezen van de chip met het paspoort erbij, kregen hun eigen spulletjes aangemeten en, zonder dat zij het beseften, wachtte hun een warme thuis.

Drie dames Patia, Mila en Lagartija gingen in opvang. Voor Mila zal dit geen overbodige luxe zijn, want dit meisje was best wel onder de indruk van de lange reis en de vele indrukken daarna. Lagartija bleek een meer ondernemende dame met een hoog knuffelgehalte.

Ook Christophe kwam mee. Deze langzitter heeft meerdere maanden intensieve begeleiding gehad om aan zijn angsten te werken en het resultaat mocht er zeer zeker zijn. Met dank aan Cobie Steketee. Zijn adoptante en wij waren verrast. De dames Mia, Raya, Careta en de heren Satur, Flecha, Rayo en Peñiflor werden ook door hun adoptanten welkom geheten. Zij gaan allen een mooie toekomst tegemoet.

De mensen die ooit het privilege hebben gehad om zo'n aankomst mee te maken weten dat dit een zeer bijzondere en mooie ervaring is. Telkens staan de hondjes centraal, maar maken adoptanten en de vrijwilligers vóór en achter de schermen, in het binnen- en buitenland dit mogelijk. Voor GINN zijn dat deze keer onze contactpersoon van Scooby NL Lilian. De intakecommissie Carin, Anouk en Corry. De consulenten Kiki, Karen, Anne, Katja, Renée, Sandra en Anton, die daarenboven ook nog eens alles op foto's wist vast te leggen. De dames die instonden voor de verkoop Tania, Thalassa en Kiki. En onze vrijwilligster Hannie. Maar ook een dankjewel aan Francis en André. En tevens aan iedereen die eraan heeft meegewerkt om hier weer een prachtige dag van te maken.

Groet, Sandra

Klik voor het volledige foto-album op deze link: https://photos.app.goo.gl/zhMunmSmtLSoeo9BA

 

Reageer!

GINN behoudt zich het recht voor om ongepaste reacties aan te passen of te verwijderen. Anonieme reacties worden niet geplaatst.

6 dagen geleden geplaatst door Liz

Wat een prachtig en ontroerend gezicht, al die Galgo's die na een hele reis bij hun baasjes en vrouwtjes komen. De mensen hebben verliefde blikken als ze naar hun hond kijken, schitterend! Ik moest zelf ook een traantje wegpinken hoor. Ik ben zo blij dat deze allemachtig prachtige, lieve, zoete honden nu niet meer hoeven te lijden en aan een echt hondenleven (in positieve zin) mogen beginnen. Ik wens de honden en hun vrouwtjes en baasjes een leven vol gezondheid en liefde en geduld toe. Niet iedere Galgo zal meteen aan alles gewend zijn. Een tip van mij: slaap de eerste nachten bij je hond of laat hem/haar wennen aan een bench. Onze Loer (R.I.P.) heeft twee bankstellen gesloopt. Wij zijn nooit boos op hem geworden. Ik was gewoon zo stom om hem alleen te laten met Picardische herder Thalie en die sloopte nooit iets. Maar hij was mijn lieve langebenen hond, mijn speciale hond met gebruiksaanwijzing en op zijn onbeholpen manier gaf hij heel veel liefde terug. Ik mis hem nog altijd.

M M M M M M M M M M M M M M M M M M M M M M M M M M M M M M M M M M M M M M M M M M M M M M M