Nora2

Laatste update 01 maart 2020 11:36

01-03-2020 Lieve Nora,

Een jaar geleden kwam je aan op Schiphol, ik weet het nog goed.... het was een rare dag, eind februari, maar 22 graden buiten! Spannend ook, want je werd mijn eerste opvanghondje. Je was dapper dat was gelijk duidelijk. Eenmaal uit je reisbench stond je lekker om je heen te kijken en stak je je lange neus al overal in. Onder het jasje kwamen je rare lange haren opeens tevoorschijn. Je was niet zo onder de indruk van het hele gebeuren, in tegenstelling tot mij. Eenmaal thuis begon het leerproces, lopen aan de riem, plassen buitenshuis, eten op vaste tijden etc. Je had wel eens een ongelukje, maar dit ging steeds beter. Je liet gelijk je leuke, gekke, vrolijke kant zien.

Na een paar weken werd je geadopteerd, wat heb ik zitten brullen in de auto toen ik je weg bracht. Maar dit is waar we het voor deden, weer een hondje naar haar gouden mandje.
Helaas bleek na een aantal weken dat jouw gekke, vrolijke (en soms wat lompe) kant niet helemaal de goede combinatie met de jonge kinderen daar. Tot ieders grote verdriet ben je teruggekomen. De verhuizingen hadden impact op je, dat was duidelijk. Maar na een aantal weken zagen we weer het jolige meisje dat je bent.

Inmiddels ben je al lang bij ons en eigenlijk onbegrijpelijk, want wie jou adopteert krijgt een pareltje in huis. Ze moeten alleen even doorkrijgen wie jij bent, dus lieve Nora/Noortje/Noor, stel jezelf eens voor aan iedereen.

‘Nou, ik ben dus Nora, maar ze noemen mij ook wel eens Noortje of Noor. Mijn wilde haren ben ik letterlijk zo goed als verloren. Inmiddels heb ik een mooi gladharig vachtje en mijn energielevel is ook wat ‘normaler’ geworden. Maar ja, het was ook niet heel gek toch, dat ik met volle teugen wilde genieten van het goede leven waar ik opeens in beland was?

Ik ben nog steeds heel graag buiten, ik ga regelmatig wandelen en ren/speel een paar keer per dag in de tuin met de andere honden. Als ik dit kan doen ben ik verder best rustig in huis. Maar ik vind spelen wel heel leuk, dus ook in huis speel ik graag met balletjes, stuiterballen, speelgoed van de kinderen, knuffels noem maar op. Samen spelen vind ik ook erg leuk. Met de kinderen hier in huis speel ik regelmatig. Als ik eenmaal echt in mijn spel zit kan ik wel wat feller worden en geluid gaan maken, maar ja zo spelen honden. De jongens zijn dat gelukkig van mij gewend en deinzen daar niet voor terug.

Ik ben dol op eten, eigenlijk gaat alles er wel in. Ik help ook samen met de andere honden bij het opruimen van het aanrecht en de tafel. Ik geloof dat dit niet helemaal de bedoeling is, maar ja...de rest doet het ook.

Buiten is een feestje! Ik vraag mij wel eens af of iedereen ziet wat ik zie, want ik zie zoveel moois!!! Het liefst wil ik ook alles bekijken, lekker snuffelen en soms hoor ik ook nog van alles in het gras. De andere twee honden hier in huis mogen regelmatig los, maar dan blijf ik aan de riem. Dat vind ik wel eens jammer, maar ik accepteer het wel. Op het strand ben ik een keer los geweest, dit vond ik heel erg leuk! Ik zag een groep vogels en heb ze eens lekker opgejaagd! Ik had ze bijna, echt, scheelde niks. Ik kon toen ook even leuk met Django en Sophie spelen, met onze muilkorven om ging dat prima. Ik ben weer netjes terug gekomen, maar het blijft wel spannend en opletten met mij. Want als ik iets zie dan ga ik er voor, bijhouden kan je mij niet en mijn oren werken dan ook spontaan niet meer. Ik vind het geen probleem om zo’n muilkorf om te hebben. Het ziet er natuurlijk niet zo lief uit, maar ja mijn scherpe tanden gaan tijdens het spel nogal makkelijk door de huid heen van anderen. Dat was en is natuurlijk niet mijn bedoeling, maar het is wel eens gebeurd, oepsie.

Plassen en poepen doe ik buiten, dat snap ik nu helemaal. Als ik tussendoor toch opeens moet, dan geef ik dit ook wel duidelijk aan, wel zo handig. Hier buiten lopen wel eens van die katten, daar zou ik zo graag eens achteraan willen gaan! Maar dat mag blijkbaar niet…

In huis ben ik graag met iemand, met de andere honden of met de mensen. Ik heb altijd honden om mij heen gehad, dat vind ik wel erg fijn. Als de mensen weg zijn heb ik in ieder geval mijn maatjes nog bij me, dus dat vind ik prima. ’s Avonds ga ik vaak lekker tegen het vrouwtje aan liggen op de bank. Soms zeggen ze dat ik wat dominante trekjes heb, ik vind dat wel meevallen. Ik laat alleen het kaas niet van mijn brood eten…(veel te lekker). Trouwens die Sophie hier kan er ook wat van, dus ik moet af en toe ook wel.

Heb ik zo genoeg verteld? Als je nog wat wil weten mag je het natuurlijk altijd vragen!’

 

Hier is een filmpje van Nora2:

Wilt u mij een kans geven, neem dan alstublieft contact op met een van onze adoptieconsulentes.

Stichting Greyhounds In Nood Nederland kan geen enkele verantwoordelijkheid nemen voor de hondjes op onze site, welke niet door onze stichting aangeboden worden.

Let op! Bezoek aan de opvang is uitsluitend mogelijk, na telefonische afspraak met uw consulente.

M
M
M
M
M
M
M
M
M
M
M
M
M
M
M
M
M
M