Troski (Yarick)

Laatste update 28 augustus 2017 15:04

27-08-2017 Even voorstellen. Ik ben Troski, een Galgo reu van 3 jaar en woon sinds 6 augustus bij mijn pleegmama, die mij Yarick noemt. En dat vind ik eigenlijk best een mooie naam, want ik luister er wel naar (als ik zin heb, natuurlijk, want ik ben wel een echte Galgo).

Mijn pleegmama zegt dat ik een knapperd ben omdat ik best gauw leer. Zo weet ik dat ik niet in de
keuken mag komen als zij daar allerlei lekkers klaar maakt. Volgens haar is dat menseneten en geen Yarick eten. Nou ja, het zal wel, hoewel ik er anders over denk maar dat vindt geen gehoor. Dus blijf ik, als ik eraan denk, netjes op een afstand. Vergeet ik het even, wordt mij direct weer duidelijk gemaakt wat de bedoeling is.

Ook moet ik, als ik net lekker op de bank lig, opschuiven, omdat ik op mama’s plaatsje lig. Oké, ook daar denk ik anders over maar ik geef maar weer toe. Deze twee ‘kunstjes’ heb ik toch maar mooi in een aantal weken geleerd.
Ik heb nog wat geleerd. Netjes op mijn beurt wachten met eten. Ik woon samen met twee vriendjes, nou ja, een vriendje en een vriendinnetje. En dat vind ik best leuk.
Mijn vriend is een grote, witte hond met zwarte vlekken (nee, geen Dalmatiër). Hij is heel rustig en ik leer veel van hem. Mijn vriendin is, net als ik een Galgo en ze is wel lief, hoor maar af en toe een echte pinnekop. Maar ach, dat laat ik maar over me heen gaan. Dames moet je niet tegenspreken.

Naast twee hondenvriendjes is er ook nog een kattenvriendje en ook dat vind ik leuk. Buiten ga ik er het liefst achteraan maar Bram (zo heet de kat) is de baas, dus moet ik mij gedragen en dat doe ik heel goed.

Wandelen vind ik geweldig. Ik kom neus te kort om alles te kunnen opsnuffelen. Aan de lijn loop ik goed. Alleen schijn ik nog weleens te slingeren van links naar rechts. Mama moppert dan, dat zij haar nek over mij breekt en soms staat ze ook weleens op mijn poot en dat doet zeer maar medelijden is dan ver te zoeken, hoor. Het is mijn eigen schuld, zegt ze. Ik probeer, met hulp iets minder te “meanderen” en ook dat gaat mij wel lukken. Maar het is moeilijk, hoor, er is zoveel te ruiken. Maar dat snappen mensen, geloof ik, niet zo erg. Ze missen heel wat!

Ik geef nu het woord aan mijn pleegmama...

Ja, wat moet ik er nog aan toevoegen. Yarick is een lieverd en degene die hem adopteert, krijgt er een wereldhond aan. Hij houdt van aandacht en knuffels en ligt het liefst dicht tegen je aan op de bank. Hij is vrolijk, alert en enthousiast. Onderzoekt graag alles en is op z’n tijd ondeugend. Als een echte Galgo ligt hij graag op de bank maar de mand vindt hij ook prima. Hij kan met Yilmar en Yinthe alleen blijven. Of dat ook zo is, als hij enige hond is, zal moeten blijken.
Is vanaf de dag dat hij bij mij kwam zindelijk. Zelfs geen ongelukje in de eerste dagen. Ik heb 4 dagen in de week 2 oppashonden en dat is totaal geen probleem. Hij vindt het leuk. Er valt geen grommetje en er wordt geen lip opgetrokken.

Kortom, u heeft een lot uit de loterij als u Yarick zijn Gouden Mandje geeft.

 

 

Wilt u mij een kans geven, neem dan alstublieft contact op met een van onze adoptieconsulentes.

Stichting Greyhounds In Nood Nederland kan geen enkele verantwoordelijkheid nemen voor de hondjes op onze site, welke niet door onze stichting aangeboden worden.

Let op! Bezoek aan de opvang is uitsluitend mogelijk, na telefonische afspraak met uw consulente.

M
M