In Memoriam Adana

Onze tweede kandidaat is Adana.

Zij is een Ierse Greyhound, geboren op 15 oktober 2002. Op http://greyhound-data.com/d?i=894913 kunt u zien wat haar stamboom is en hoe veel races zij gelopen en gewonnen heeft.
Wat er daarna met Adana gebeurd is weten wij niet, behalve dat zij in maart 2006 samen met 99 lotgenoten naar Scooby werd gebracht, na het sluiten van de Santa Caloma kennels behorende bij de renbaan in Barcelona.

Adana volgde het lot van vele Greys: als ze in Ierland niet meer genoeg opbrengen, worden ze verkocht aan Spanjaarden, waar ze zich na een hels transport een uur per dag kapot mogen rennen, om de overige 23 uur in een betonnen kennel door te brengen. Lees hier meer over in de archieven van Scooby, http://www.scoobymedina.org/news/_archives/news_archives_nl.html.
Nadat zij toen bij mij enkele maanden in de opvang heeft gezeten is zij geplaatst bij een gezin. Tot groot verdriet van velen kon Adana daar wegens een sterfgeval niet blijven, en is ze nu weer terug bij GINN. Inmiddels wordt pijnlijk duidelijk hoezeer Daantjes verleden haar gezondheid heeft aangetast. Ze lijdt aan ernstige arthrose waar ze medicatie voor krijgt en heeft veel pijn, wat in 2006 al een reden was om een van de (ooit gebroken) teentjes van haar voorpoot te amputeren. Omdat wij vinden dat dit meisje al genoeg heeft meegemaakt mag ze onder ons toeziend oog lekker comfortabel oud worden bij Henny op de bank.

Adana

Adana is een Ierse Greyhound, geboren op 15 oktober 2002.
Adana is in maart 2006 samen met 99 lotgenoten naar Scooby gebracht, na het sluiten van de Santa Caloma kennels behorende bij de renbaan in Barcelona.

Nadat zij toen bij Fleur Somers enkele maanden in de opvang heeft gezeten is zij geplaatst bij een gezin. Tot groot verdriet van velen kon Adana daar wegens een sterfgeval niet blijven, en is ze nu weer terug bij GINN. Inmiddels wordt pijnlijk duidelijk hoezeer Daantjes verleden haar gezondheid heeft aangetast. Ze lijdt aan ernstige arthrose waar ze medicatie voor krijgt en heeft veel pijn, wat in 2006 al een reden was om een van de (ooit gebroken) teentjes van haar voorpoot te amputeren. Ik zal binnenkort een update voor u maken over Daantjes medicatie en hoe het nu met haar gaat. Voor nu, een paar nieuwe foto's, gemaakt van de week die ik u niet wilden onthouden.

Met vriendelijk groet,

Henny

Update 28 februari 2010:

Het gaat goed met Dana, Banana, banaantje, Daantje, Danemaan.
Ze heeft een bijzondere moeilijke start hier gehad, maar nu de pijn onder controle is, kun je zien dat ze geniet van alle aandacht en knuffels. Ze lust wel pap van de knuffels en tijdens het kroelen gaat ze knorren van genoegen.

Het liefste ligt ze op haar rug, achterpoten wijd en voorpoten omhoog. Het bekje staat altijd open en in diepe rust kan ik op mijn gemak haar gebit bekijken. Wat ze ook erg goed kan is snurken.
Als dit meisje is uitgeslapen en we gaan naar het veldje dan kan ze met haar stramme pootjes nog een sprintje trekken en dit vindt ze geweldig. Daarna lekker eten en maar weer slapen.
Van de pijnstillers zal ze wel niet meer af komen, maar als de pijn zo onder controle te houden is, is dit meisje gelukkig.

Tot de volgende keer en een poot van Daantje.

Update 24 maart 2010

Beste lezers en virtuele adoptanten van Adana,

Hier weer een update.
 
Bij Adana is onlangs een gezwelletje weggehaald en dit bleek een bloedvattumor te zijn, maar gelukkig goedaardig. Pfffftttt... De hechtingen mogen er deze week uit.
 
Adana is een pechvogel. Van de week hebben alle honden, samen met de honden van Fleur, heerlijk gespeeld en gerend in de stralende lentezon op het omheinde veld hier in de buurt. Je ziet Daantje dan op zo'n moment echt genieten. Toch moet Adana dit iedere keer bekopen met extra pijn, vanwege haar al stijve gewrichten.

Nu was het extra erg, zelfs zo dat haar polsgewrichten van de voorpoten dik waren en vol vocht. Deze pootjes zijn meteen gekoeld en de volgende dag maar weer naar de dierenarts. Foto's gemaakt, maar gelukkig bleek niets gebroken maar wel gekneusd. Daantje moet nu kalmpjes aan doen en mag voorlopig niet los. Och het is zo'n hondje dat zich ook aan de lijn wel vermaakt, als ze maar knuffels krijgt en daar ontbreekt het niet aan.

Je ziet dat het virtuele adoptiegeld goed van pas komt voor dit meiske, maar ik hoop toch echt dat de dierenartsbezoeken echt minder gaan worden. Ook moet er echt naar haar gebit gekeken gaan worden want dit ziet er ook niet mooi uit.

Tot zover en een likje van Dana, banana.
 
Groetjes Henny

Update 22 augustus 2010

Hoi allemaal,

Voor degenen die mij nog niet kennen:
Ik ben Adana, alias Daantje, Banaantje. Ze zeggen dat ik een Greyhound ben, geboren in Ierland en aan het werk geweest op de Barcelona renbaan in Spanje. Van daaruit ben ik eerst in Scooby geweest en daarna mocht ik naar Nederland.
Ik heb toen eerst een paar jaar bij andere mensen gewoond, maar het vrouwtje werd erg ziek en toen kon er niet goed meer voor mij worden gezorgd.
En toen mocht ik bij Henny wonen en ik mag daar ook blijven. Ik mankeer namelijk het een en ander moet u weten.

Zo heeft de dierenarts mij eerst goed onderzocht en bleek ik toch wel erge stijve heupen, polsen en nek te hebben. Zo erg dat ik iedere maand een pilletje krijg voor de pijn. Nou doet mijn vrouwtje er een plakje worst omheen want anders slik ik zo’n vies ding niet in. Ook heeft de dierenarts wel 3 tanden en 2 kiezen getrokken. Nu loop ik met zo’n fietsenrek gebit. Nou ja, dat doet niks af van mijn charmes hoor.
Ik krijg ook speciaal voer voor mijn darmen. Als ik ander voer probeer raak ik aan de dunne en dat vind mijn vrouwtje niet leuk.

Mijn collega’s Pleuntje, Nena en Luna hebben goed in de gaten dat ik wat anders krijg en jaloers dat ze zijn. Vooral Nena zit op een halve meter bij me vandaan als ik aan het eten ben, maar ik zorg ervoor dat ze niet een brokje van me krijgt. Ik eet mijn bak altijd braaf leeg en dan is mijn vrouwtje blij en krijg ik een knuffel.

Wat ik ook errug leuk vind als het warm is: WATER!!
Overal waar water is probeer ik mijn zwarte vacht even op te poetsen en een verkoelend bad te nemen. Heerlijk!

Laatst had ik een ongelukje. Mijn duimnagel was helemaal afgebroken en er kwam toen een heleboel bloed en toen heb ik gegild als een mager speenvarken.
Mijn vrouwtje dacht dat mijn duimpje misschien wel gebroken was omdat ik zo gilde. Toen heeft ze de dierenarts er even naar laten kijken en toen heb ik in het oor van deze dierenarts gegild. Ik geloof dat ze dat niet zo leuk vond. Ze kon namelijk even niets meer horen.

Maar goed, het gaat dus onder de omstandigheden eigenlijk best goed met mij en ik ben zeer tevreden op mijn plekje en het leven met mijn collega’s is wel te doen hoor.
Het zijn een stelletje oude tantes, maar ik mag er nog best zijn met mijn 8 jaren.
Oordeel zelf maar:

Nou de groetjes en een hele hartelijke poot en lik van mij.

Daantje.

Update 23 december 2010

Hallo lieve virtuele adoptanten van mij (Adana).

Het is weer even geleden dat jullie van mij gehoord/gelezen hebben, maar hier is weer een verhaaltje over hoe het met mij gaat.

Ondanks de kwalen die ik heb gaat het goed met mij. Ik krijg en vraag erg veel knuffels en aaitjes, mijn vacht glimt als een tierelier, ik trek zo nu en dan een sprintje, daag vooral Nena uit die daar niks van moet weten, pik de beste plek in huis in, ik eet goed en krijg regelmatig van het vrouwtje wat lekkers. Kortom een hondenleven.

Met mijn kwalen zoals mijn pijn aan de poten en m'n nek valt te leven, ik krijg daar regelmatig pijnstillers voor. Dit koude weer is niet zo goed voor mijn stramme botten, maar ik krijg een lekker warm jasje aan als ik naar buiten moet en mijn pootjes worden ingesmeerd met vaseline.
Ook krijg ik prednison voor mijn longen want die zijn ook niet zo geweldig, waardoor ik erg veel hoest en snel buiten adem ben. Vrouwtje zegt dan ook dat ik een belabberde conditie heb. Toch vind ik dat ik minder hoest met de prednisonpillen. Och mijn hondenvriendinnen hier in huis mankeren ook van alles dus ik voel me hierin gelukkig gesteund.

De laatste weken is er veel gebeurd met mij en m'n vriendinnen. Het vrouwtje heeft een hernia waardoor ze ons niet zelf kon uitlaten, maar ze had een oplossing bedacht. We mochten met een hondenuitlaatservice en dagopvang mee. Kicken joh. We werden met een verwarmd busje opgehaald en dan naar een grote weide gebracht met binnenruimtes en grote buitenruimtes. Hier zijn we 2 en een halve week in de watten gelegd. Bij thuiskomst stond ons eten al klaar en konden we daarna moe maar voldaan onze ogen sluiten om te gaan slapen. Het gaat nu gelukkig weer wat beter met ons vrouwtje.

Jullie snappen wel dat zo'n uitlaatservice niet voor niks is, dus jullie geld komt nu goed van pas. Ik vraag jullie dan ook: willen jullie mij weer steunen in 2011? Alvast heel hartelijk dank hiervoor. Bijgevoegd een paar foto's van mij.

Ik wens iedereen hele fijne feestdagen toe en tot ziens op de winterreunie in 2011.
Lieve pootjes en likjes van Adana, ook namens mijn vrouwtje.

Update 23 februari 2011

Lieve virtuele adoptanten van Adana,

Vanmiddag heb ik Adana in laten slapen.
Ik heb haar ruim een jaar in huis gehad en dat jaar is niet gemakkelijk voor haar geweest. Ze heeft wel ongelooflijk genoten van alle knuffels en aaitjes en speeltjes.
Ze had zo'n pijn aan haar pootjes en toch trok ze nog steeds een sprintje op het losloopveldje. Dit moeten ze daarna dan bezuren.
Verschillende medicijnen zijn uitgeprobeerd om te kijken waar ze geen pijn meer van zou hebben en waar ze niet zo'n last had van hoesten en hijgen.
Het laatste medicijn hielp ook niet en daarom heb ik voor Daantje het besluit genomen dat het genoeg geweest was. De jaren op de renbanen in ierland en Spanje hebben hun tol geëist en daar moest ze nu de wrange vruchten van plukken.
Het zijn tropenjaren voor haar geweest. Het was tijd voor rust en een pijnvrij leven.
Dag lief meisje, het ga je goed waar je nu bent.

Henny

 

M
M
M
M
M
M
M
M
M
M

Enkele van onze honden

S S S S S S