Nieuws

FBM Transport 20-05-2023

Zoals altijd worden we door de chauffeurs van het transport geïnformeerd hoe de reis verloopt en of er geen vertragingen/files zijn, zodat wij de adoptanten op de hoogte kunnen houden. Helaas kreeg de bus ’s nachts een platte band, maar gelukkig was dit binnen een uur verholpen. De honden werden goed verzorgd, ze kregen vers water en de motor bleef lopen i.v.m. de airco. De verwachte aankomsttijd bleef toch 10.00/10.30 uur.
Om 09.00 uur waren alle GINN-ers en andere vrijwilligers aanwezig in het zonnige buurtpark in Maastricht. Eerst werden alle donaties klaargezet om mee terug te nemen naar Spanje, waaronder 10 poepscheppen, gedoneerd door lieve adoptanten! Maar ook dekens, medische spullen, manden, handdoeken. Te veel om op te noemen, maar allemaal bruikbaar en zeer welkom!

Langzaam druppelden de adoptanten het terrein op. Koffie, thee en natuurlijk de Limburgse vlaai werden in dank aangenomen, aangezien veel adoptanten toch een lange reis moesten ondernemen om hun schatten op te halen. Om 11.30 uur werd geroepen: “Daar komen ze!”. De spanning was af te lezen op vele gezichten.

Liro, hij kreeg als eerste het tuigje veilig om in de bus, wat een lieve chauffeurs! Zo geduldig. Trots werd Liro aangenomen door de adoptant.
Reinona, een speciaal dametje van 10 jaar jong. Wat een lief omaatje, maar ze stapte zo dapper rond om al heel snel een flinke plas te doen.
Nublo zou eigenlijk 15 maart aankomen, maar gelukkig kon er vandaag eindelijk worden geknuffeld.
Tiba, een knappe verschijning, nieuwsgierig rondkijkend.
Chusa, een angstig meisje, door haar adoptanten bij FBM uitgezocht, ze zagen haar en waren verkocht.
Arenita, een prachtig zelfverzekerd meisje dat in een stabiele roedel terecht komt, net als de rest veilig aangelijnd het veld op.
En dan Jaruma, zij moest wachten tot het laatst. Na meer dan één jaar bij FBM te zijn geweest mocht ze eindelijk haar eerste stapjes doen op Nederlandse bodem. Wat een droppie, klein maar dapper!

Nadat alle honden voorzien waren van een veilig tuigje en een oranje “aankomst”halsband/riem, werd er in het buurtpark heerlijk rondgestapt voor een sanitaire stop. Alle adoptanten wachtten net zo lang totdat er een plas werd gedaan of meer. De contracten werden getekend en het nodige werd uitgezocht. Wat een keuzestress, er is zoveel moois om uit te kiezen uit de GINN-kraam: een mooie halsband, een warme pyjama, loopgordel, riem, jas enz., alles wat er nodig is om hun lieverd veilig en mooi in het nieuw te steken.
Hierna gingen de adoptanten met hun nieuwe gezinslid weer op weg naar huis, op naar een mooi en verdiend gelukkig leven! De eerste berichten zijn fantastisch!

Bedankt alle GINN-ers en niet GINN-ers voor en achter de schermen, die altijd trouw bij het transport in Maastricht aanwezig zijn! Ook dank aan de chauffeurs, die toch maar iedere keer de lange rit ondernemen om al deze schatten naar een veilig transportpunt te brengen. Op naar een volgend succesvol transport!

Tania & Kiki

3 reacties

  1. Wat leuk om te lezen. Ik voel ook weer de spanning als ze aan je worden overgedragen. Zo spannend! Allemaal heel veel plezier met jullie exclusieve aanwinst. Dit moment zullen jullie nooit vergeten👏👏👏👏👏👏🍀🍀🍀🍀
    Marga Moreau

  2. Wat was het een mooie dag! Samen met Ton en Layla gingen we Tiba ophalen. Ze heet nu Poppy,omdat het echt een Poppy is. Ze luistert al goed naar haar naam. Wat was ik blij dat ik haar op mocht halen! Ze liep meteen mee aan de lijn en deed een grote plas. Ja wat wil je als je 22uur onderweg bent geweest, en alleen water hebt gedronken. Wat zijn de vrijwilligers lief. Ze verdienen allemaal een grote pluim! Terug naar huis in de auto lag ze heerlijk op de achterbank. Toen we thuis aankwamen,deed ze net of ze hier altijd geweest was. Wel moest ze overal snuffelen,ze is erg nieuwschierig! s’nachts heeft ze aan een stuk geslapen. We zijn nu een week verder en het gaat heel goed met haar. Ze is samen met Layla,haar nieuwe maatje veel in de tuin en ze gaat graag mee naar buiten aan de lijn. We zijn weer met z’n drietjes en dat is heel fijn! Hopelijk mag ik heel lang van haar genieten!

  3. Ik kan maar één ding eraan toevoegen,jullie doen zoveel voor die arme en lieve stakkers.
    Ze verdienen een diamanten mand in plaats van een gouden.
    Wat een geluk dat er nog zoveel mensen zijn met een gouden dierenhart.

    Meintje

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Overige nieuwsberichten

Geplaatst op: 25 februari 2024
Wat een geluk, het was droog! Koud, maar...
Geplaatst op: 4 februari 2024
Beste Teamer, Helaas krijgen wij van onze Teamers...
Geplaatst op: 23 januari 2024
Donderdag a.s. gaan onze eigen Lydia Zomers en...